Hnakkus

Kæri Hnakkus.

Margir barma sér nú um mundir og telja á sér brotið. Á síðunni hjá eineltisseggnum Agli Helga má reglulega lesa harmþrungin bréf frá fólki sem telur sig hafa misst mikið. Ég er orðinn alveg hundleiður á þessu væli. Sjálfur hef ég misst milljón sinnum meira en allt þetta fólk. Og það eru ekki einu sinni ýkjur!

Ég var vellauðugur áður en þetta sama vælandi hyski skemmdi allt fyrir mér með gegndarlausu flatskjáafylleríi, gasgrillabruðli og bílakaupum. Hvað er að túbusjónvörpum,kolagrillum og strætó?? Heldur þetta lið að það skipti einhverju máli hvort það hökti um á skuldsettum Musso eða með leið 14? Heldur það að Guiding light veiti þeim meiri lífsfyllingu í widescreen eða að rónasteikin bragðist betur ef þau brenna hana við með gasi? Það er hreint út sagt óþolandi að þetta lið sé að eltast við lífsgæði þegar það veit ekki einu sinni hvað alvöru lífsgæði eru. Svo kann þetta ekki einu sinni að skammast sín og dirfist að hreyta ónotum í menn eins og mig sem hafa raunverulega áorkað einhverju í sínu lífi? Ef það hefði drullast til að láta mig og mína um lífsgæðarallýið þá væri ég núna að súpa orginal 17. aldar koníak úr nafla sjö stjörnu vændiskonu á einni af snekkjunum mínum úti fyrir ströndum sólbakaðrar skattaparadísar. Eða að horfa á sænska fyrstu deildar blakliðið mitt rústa einhverjum aumingjum mér til dýrðar.

Græðgi þessa fólks og sjálfsvorkun er ógeðsleg.

Svo skæla þessir durtar yfir að missa einhverja leiðinlega vinnu sem borgar í mesta lagi 100.000 kall á mánuði? Sjálfur lyfti ég ekki símtóli fyrir minna en milljón og myndi ekki lyfta því til að hlusta á væl yfir einhverju klinki. Hvað þá að ég nenni að hlusta á einhverjar fáránlegar ásakanir í minn garð!

Ég eignaðist mína milljarða alveg sjálfur. Ég þurfti að hafa fyrir því að láta lögfræðingana mína stofna ótal aðskilin eignarhaldsfélög utan um sjálfan mig. Þannig dreifði ég ábyrgðinni á gjörðum mínum í sem flest hólf af einstakri útsjónarsemi og elju til að geta óhræddur dælt lánuðu fé inn í landið. Ég þeyttist heimshorna á milli í mörg ár í einmanalegum en sérlega smekklega innréttuðum einkaþotum (hef þurft að selja aðra þeirra síðan takk fyrir!) til að drekka kókaínblandað kampavín með viðskiptafélögum, lánadrottnum og einhverjum gömlum súrum allaballa sem var alltaf að elta okkur út um allt. Og til hvers?? Til að láta pöpulinn kaupa sér fjöldaframleidda tjaldvagna eða kúldrast á almennu farrými til Costa Del Sol fyrir allan peninginn?? Það er sárara en tárum taki að horfa á margra ára vinnu gufa upp vegna græðgi og heimsku aula sem myndu ekki þekkja Ora kavíar frá Ora grænum.

"Frystið eigur auðmanna!" grenja þau í kór. Hvernig væri frekar að frysta þau í litlu ljótu kommóðuskúffunum sem þau kalla íbúðir og selja hitann og rafmagnið til erlendra stórfyrirtækja með minni milligöngu? Þá fæ ég kannski brot þeirra verðmæta sem ég hef tapað til baka! Eða frysta myndina á litlu ógeðslegu Elko flatskjánum þeirra svo þau snáfi kannski á fætur og fari að gera eitthvað af viti?? Þá kannski gætu þau einhvern tíma borgað mér til baka allt sem ég hef tapað á veiklyndi þeirra og eyðslusýki!

Fjárhagslega tapið er þó ekki það sem svíður sárast, Hnakkus. Vanþakklætið er verra. Undanfarin ár hef ég látið milljónir renna til athyglissjúkra gjörningalistahópa, fullorðinna manna í boltaleik og fárveikra gríslinga sem ég þekki ekki neitt. Ég hef meira að segja lagt heilsu mína í hættu með því að leyfa fjölmiðlunum mínum að mynda mig með gjafirnar á lofti innan um hóstandi gemlingana! Fólk mætti líka þakka mér fyrir að hafa nennt að halda úti smávöruverslun í þessu litla ljóta landi af einskærri góðmennsku þó það tæki því varla fyrir mig! Hvar annars staðar var þetta lið að plana að fá hóflega verðlagt og lítið skemmt grænmeti lengst úti í rassgati?

Nei, íslensk alþýða kann ekki að skammast sín. Hún ætti að biðja mig afsökunar og þá kem ég kannski seinna og gef henni góð ráð til að krafsa sig út úr örbyrgðinni. Kannski.

Ég fór á mótmælin í dag og frysti af mér stórutærnar og eyrun til einskis. Ekkert var brennt og engum var bylt. Geir og Imba sátu örugglega heima í rólegheitum og horfðu á Dr. Phil með meirihluta þjóðarinnar á meðan baulað var á tóman ráðherrabústaðinn.

Það er nauðsynlegt að koma ógrynni af vígreifu fólki út á göturnar en það mun aldrei gerast undir þessarri forystu. Ómar Ragnarsson er frábær gaur. Það er varla neitt neikvætt hægt að segja um Ómar. Hann er bjartsýnasti orkubolti sem til er og það er varla til sá maður sem kann ekki vel við hann. En hann er ekki byltingarleiðtogi. Hann er of bjartsýnn og jákvæður. Besta mómentið var þegar hann valsaði í ræðupúltið til að flytja lag því eitt augnablik hélt ég að hann myndi taka fugladansinn. En mér varð ekki að þeirri ósk. Hann söng eitthvað frumsamið bjartsýnislag sem kom engum í skap til að brjóta neitt. Og hann söng það tvisvar. Sem var ekki sterkt múv.

Kolfinna Baldvinsdóttir var þarna í fylgd foreldra. Gömlu hjúin stóðu skammt undan á meðan hún ýmist gargaði í lánsgjallarhornið eða í míkrófón. Hún gargaði og stappaði að leikrænum lýðskrumarasið og tilgerðarreiðin var allt annað en sannfærandi. Tennurnar á mér glömruðu orðið af kulda þegar þarna var komið sögu. Eða var þetta bjánahrollurinn? Ég fékk á tilfinninguna að Baldvin gamli og Bryndís væru að undirbúa löngu fullorðna dóttur sína fyrir pólitískan feril. Þau minntu óneitanlega á mörgæsapar þar sem þau stóðu í síðu skinnkápunum sínum og fylgdust stolt með unganum sínum kvaka á lýðinn.

Arnþrúður Karlsdóttir steig í pontu og hreytti nokkrum illa völdum klisjum í átt að hópnum sem reyndi að klappa í sig stemmningu. Eða var bjánahrollur viðstaddra kannski orðinn svo ofsafenginn að hendleggir þeirra lömdust tilviljunakennt saman í hamaganginum og sköpuðu stundarkorn tálsýn fagnaðarláta? Arnþrúður Karlsdóttir er ekki manneskja sem fólk vill fylgja. Hún er ómarktækur skipstjóri á rugludalli. Ef hún fengi að ráða væri frjálslyndi flokkurinn í meirihluta. Meira þarf ekki að segja.

Jón Baldvin gamli fetaði í fótspor dóttur sinnar og hélt blaðlausa tölu. Eftir áralanga útlegð í vínkjöllurum sendiráðsins í Washington hefur hann risið upp eins og fönix með svörin við öllum lífsins gátum. Hann þrumaði skammir til ráðamanna og allt hitti í mark. Hann lét þetta virka auðvelt. Enda er þetta frekar auðvelt held ég. Ég heyrði samt minnst af því sem hann var að segja því ég var svo upptekinn að pæla í því af hverju einhver kýs að ganga um með tveggja rúmmetra loðhúfu sem nær svo ekki einu sinni yfir eyrun. Það meikar bara ekkert sens! Að hlýja sér á eyrunum er markmiðið með húfum!

Snorri Ásmundsson átti bestu ræðuna. Ekki bara af því að hann kallaði Geir H. Haarde gungu, heldur líka af því hún var cirka 30 sekúndur að lengd.

Meðalaldur mótmælenda var alltof hár. Ungt fólk lætur varla sjá sig á svona samkomum og maður getur vart láð þeim það. Hver vill eyða æskunni í að hlusta á Arnþrúði Karlsdóttur spúa eitri. Eldri kynslóðin er glerfín en hún er settleg og brýtur ekki neitt né bramlar. Meðalaldurinn þarna var líklega 45 ár og fólk mætti í fínu fötunum. Það byltir enginn neinu í fínu fötunum.

Einhver rígur virðist svo kominn upp milli tveggja hópa skipuleggjenda sem gera sitt besta til að aðskilja sinn mótmælendahóp frá hópi hinna. Í athyglissýki sinni finnst þeim mikilvægara að tryggja að kastljósið beinist eins rækilega og hægt er að þeim sjálfum en ekki að verkefninu sem við stöndum frammi fyrir. Að moka þaulsetnu hyski úr stjórn landsins sama hvað það kostar. Ég lagði á mig að standa úti í kulda og hlusta á steikur röfla af því ég vonaði að eitthvað myndi gerast. Er til of mikils mælst að skipuleggjendurnir sjálfir parkeri athyglissýkinni rétt á meðan við byltum þessu drasli?

Það þarf eitthvað alveg nýtt að gerast ef hlutirnir eiga að breytast. Hvar er allt alvöru klára fólkið sem gæti gert eitthvað af viti? Af hverju eru bara kjánaprik og sérvitringar í forgrunni í öllum umræðum og aðgerðum?

Mín tilgáta er að sálardrepandi, óheiðarlegi og tímafreki viðbjóðurinn sem íslensk flokkapólitík er hafi löngu hrakið allt almennilegt fólk í vel borguð störf langt frá heimskulegu glamrinu. Til að fá almennilegt fólk þurfum við að losna við kasúldið kerfið og til að losna við kasúldið kerfið þurfum við almennilegt fólk.

Erfið klemma.

Mótmælin í dag fá samþykkis stimpil Hnakkusar og verða því líklega fjölmennari en síðast. Það fór í taugarnar á mér síðasta laugardag að verið væri að beina allri reiðinni að Davíð einum (stefnuföst reiði?). Ekki af því að hatur mitt á Davíð sé af skornum skammti heldur af því hann skiptir litlu máli einn og sér á þessum ákveðna tímapunkti. Það er skæð sjálfsblekking að ímynda sér að allt myndi lagast ef guðfaðirinn færi á eftirlaun. Boðskapur dagsins í dag er skárri. Ekki fullkominn, en nothæfur. Við þurfum að mæta og við þurfum að vera mörg. Það skiptir meira máli en samrýmdur boðskapur.

Framvegis mætti samt tóna niður kellingalega nýaldartóninn í hvatningartextanum:

"Mætum öll á Austurvöll, til að sýna fram á að við höfum rödd, sýnum hvert öðru samhyggð, að við stöndum saman, og ef ekki einfaldlega til að finna að við erum ekki ein og að við finnum til. Kyndla er hægt að kaupa í Rúmfatalagernum (en búast má við að kyndlar verði til sölu á Austurvelli, ekki komið á hreint). Okkur vantar gjallarhorn, ef einhver á slíkt."

"Samhyggð"? Hvað erum við...tárvotir þjóðkirkjuprestar? Við mætum bara og látum helvítin heyra það eða fá það óþvegið eftir hversu góð stemmning myndast. "Sýna að við finnum til"? Látum frekar andstæðinginn finna til! Og þetta með gjallarhornið er veikt og á ekkert erindi á forsíðu. Kaupa bara gjallarhorn eða fá það lánað þegjandi og hljóðalaust. Ekki láta ráðamenn halda að það sé ofverkið að redda einu gjallarhorni. Þeir verða ekki hræddir við lið sem getur ekki reddað gjallarhorni og vill bara sýna samhyggð. Ekki auglýsa þeir eftir lánsgasi og lánskylfum á sínum heimasíðum.

Ekki misskilja þetta sem niðurrifs gagnrýni á framtakið. Það er nauðsynlegt, og gott að einhver sé að eyða tíma í að plana. Útfærslan fer batnandi en þarf pússun (megið alveg hóa í gamla ef ykkur vantar meira krassandi texta).

Það verður nóg af fólki að marsera þarna í dag sem ég er venjulega ekki sammála um margt, og líklega slatti að fólki sem fer í taugarnar á mér fyrir hitt og þetta. En það skiptir ekki máli í dag. Í dag marsera allir hlið við hlið. Sultuhundar og internet-ofurhetjur.

Það þarf að moka öllu helvítis pakkinu út. Í stjórnarráðinu sitja drýldnir stjórnunarfíklar sem líta á það sem kosmískt hlutverk sitt að fá að stjórna öðru fólki sama hversu illa þau klúðra. Þau eiga afsakanir og útúrsnúninga á lager. Ríkisstjórnin er eins og illa upp dregið barn sem hefur ræpað af afli í bleyjuna sína og heimtar að fá að skipta á sér sjálft. Ef maður leyfir slíkt þá endar maður með kúkaklessur í sófanum eins og Britney. Þau vissu ekkert hvað þau voru að gera þá og þau vita ekkert hvað þau eru að gera núna. Út með þau strax.

Blaðamannafundurinn í gær var ekki góður eins og sumir virðast halda og hann rauf ekki þögnina. Það kom nánast ekkert nýtt fram og það sem kom fram var kyrfilega naglhreinsað. Þau voru bara að kaupa tíma. Það á ekkert að segja okkur fyrr en búið er að ákveða og undirrita framtíð okkar. Þinginu kemur þetta ekkert við heldur. Þingmennirnir sitja bara á Alþingi og rausa um að koma áfengi í búðir sem verða bráðum ekki til.

Við eigum að vera stillt. Við eigum ekki að benda. Bara að þegja og borga. Sýna samstöðu með föngurum okkar og ekki leita blóraböggla. Leyfa þeim að halda áfram að klína kúk í sófann.

Fokk that sjitt segi ég.

Mætum og tætum!

p.s. Ég sá Össur Skarphéðinsson vera að brjóta lög í gær með því að tala í farsíma undir stýri án handfrjáls búnaðar. Það var gaman.

- Dag einn á skrifstofu Árna Mathiesen. -

Árni situr á skrifstofunni sinni. Tómleg, friðsæl augu hans stara út í loftið þar sem hann situr og handfjatlar tólið. Hann slær inn símanúmer. Það mistekst. Eftir ófáar tilraunir í viðbót tekst honum loks að slá inn númerið sem hann hafði skrifað á handabakið á sér daginn áður. Hann lyftir tólinu að eyranu:

ÁMM: Árni Mathiesen hér, dýralæknir frá Íslandi.
AD: Já sæll, Alistair Darling hér, enskur ráðherra með grátt hár en svartar augabrúnir.
ÁMM: Já blössar! Hvað segir'ann?
AD: Ha?
ÁMM: Kjellinn hrezz?
AD: Ha..já já svosem. En hvað viltu mér, dýralæknir? Hljóma ég eins og ég þurfi á ormalyfjum að halda? Er ég kannski litla kisan þín?
ÁMM: Æi ég átti að hringja í þig útaf einhverjum pening. Smááá vesen. Cash flow problem á gamla Fróni! Þú skilur.
AD: Alls ekki. Ég skil ekki orð sem þú segir, Dýralæknir. Ekki storka mér og heimsveldinu frekar.
ÁMM: Vó, rólegur. Ég átti bara að hringja til að segja þér að við getum kannski borgað ykkur eitthvað sem við skuldum ykkur kannski. Skiluru?
AD: Ég skil ekki einu sinni þetta asnalega tungumál sem við erum að tala hvað þá að ég skilji sveitalegt rausið sem bergmálar úr þínum hola gómi, skrælingi.
ÁMM: Tsjill out, Darling. Við fáum allvega einhvern pening seinna kannski og þá borgum við kannski. k?
AD:Borgaðu bara strax eða ég smassa þig í mask! Ég smassa ljóta punginn á þér í fokking mask ef þú borgar ekki strax! Heyrirðu það!
ÁMM: Rólegur gamli! Ég fæ hreðjaverki af að hlusta á þetta.
AD: Ha? Sagðirðu "hryðjuverki"?
ÁMM: Já var það ekki? Allavega þá þarf ég að fara. Youtube myndbandið af hnerrandi pöndunni var að klára að hlaðast og ég ætla að fara að horfa á það. Later gamli!
AD: Þú ert dauður, kotbóndi. Þú og allir sem þú hefur hitt á þinni lítilsverðu ævi. Máttur bresku krúnunnar mun mylja þína litlu aumu þjóð. Drottningin mun nota handritin ykkar sem tehettur og spólgraðir, hrímhvítir félóþursar munu streyma úr iðrum kolanáma hennar hátignar og flykkjast í ódýrar kynlífsferðir til Reykjavíkur til að skíta út genamengi ykkar til frambúðar. Þú hefðir betur sleppt því að ögra krúnunni.
ÁMM: HAHAHAHAHAHAHHAAHA pöndur hnerra svo sætt! HAHAHAHHAHA...*fruss*(Leggur á)

www.indefence.is

Þetta má ekki gerast.

Ríkisstjórnin virðist vera komin á fremsta hlunn með að skuldbinda Íslendinga til að borga allar innistæðuskuldir Landsbankans sáluga þó enn sé ekki fullkannað hvort okkur beri einu sinni lagaleg skylda til þess. Og þetta virðast þau ætla að gera án þess einu sinni að segja okkur af hverju þau eru að þessu.

Hvað býr að baki? Eru þetta IMF skilmálarnir sem koma okkur ekki við? Eru bretar að hvísla hótunum um gjaldþrot og yfirtöku lands og auðlinda í eyru ráðherra? Hótanir sem má ekki að segja okkur frá? Horfði Gordon Brown á Benna Olsara í Kompás og tók nótur? Hvað veit maður svosem. Ýmislegt flýgur í gegnum hugann þegar örfáir ráðherrar álíta framtíð 300.000 manns vera sitt einkamál.

Hverjar verða afleiðingarnar og hvers konar fordæmi setur það að lúffa þegjandi og hljóðalaust fyrir bullum? Hverjir koma næst með vafasamar kröfur?

Af hverju ættum við að samþykkja að ríkisstjórn sem telur trúnað við alþjóðlegar stofnanir mikilvægari en trúnað við eigin kjósendur, samþykki afarkosti fyrir okkar hönd? Af hverju ættum við að láta það yfir okkur ganga að sömu bjánarnir og sátu aðgerðarlausir við stjórnvölinn meðan landið var rænt, sitji enn og í gjaldkerastólnum og moki seðlum yfir borðið.

Þetta er álíka lýðræðislegt og rafræn kjörvél í blökkumannahverfi í Flórída.

Ef þau ætla að samþykkja þessa risaskuld fyrir okkar hönd án þess að tala við okkur þá eru bara tveir kostir í stöðunni sýnist mér. Að smíða fleka og sigla til Zimbabve, eða láta þau tala. Ég myndi kjósa seinni kostinn enda aldrei verið góður í að slá nagla.

Hvað ætli þurfi marga fullsadda eyjaskeggja til að fylla hjörtu verðandi landráðamanna af auðmjúkum ótta, og brækur þeirra af ylvolgu hlandi?

5.000? 10.000? 20.000? Tékkum á því.

Ef einhverjir eru eftir þarna úti sem eru ekki farnir að sjá í gegnum atvinnukrúsídúlluna Dorrit Mússajeff þá mæli ég með þessarri grein.

„Ég elska Ísland en hingað til hef ég getað unnið Íslandi meira gagn erlendis en hér heima. Ekki hefur verið eins mikil þörf fyrir mig hér, en ég hef samt lagt áherslu á að fá áhrifamikla útlendinga til landsins, einkum í markaðssetningu í hverri grein. Það er mér mikilvægt.“

Ég hef einmitt verið að velta þessu fyrir mér. Hún og "Úlafúr!" hafa verið á spani um heiminn síðustu ár undir því yfirskyni að þau séu að koma "Íslandi á framfæri" og "afla okkur mikilvægra sambanda".

Hvar eru öll þessi sambönd núna? Æ já, þau eru ekki til. Öllum er sama. Nema Dorrit og "Úlafi" sem eru allt í einu komin heim með fullan bíl af umhyggju eftir að hafa teikað möllettið á Jóni Ásgeiri í gegnum gjálífi heldri borgara í mörg ár . Og við eigum að falla í stafi af því einkaþoturnar fóru á uppboð og þau komu heim á almennu farrými. Grátstafi helst. Eins og vangefin börn með þörf fyrir viðurkenningu. Nigga please!

Ég vona að fólk sjái í gegnum þetta en er ekkert alltof vongóður því miður.

Áfram heldur Frú Dorrit:

"Og forsetafrúin gagnrýnir efnishyggju Íslendinga: „Þjóðfélagið er orðið mun peningadrifnara og fólk er ekki eins meðvitað um arfleifð sína – það var svo ánægt með landið og stolt af sögu þjóðarinnar en gildin urðu óljósari og viku sumpart fyrir efnishyggjunni. Kannski er það augljósara þeim sem horfir gestsaugum á samfélagið. Alltof margir tóku peninga að láni til að kaupa hluti sem þeir þurftu ekki. Bíll þarf bara að vera á fjórum hjólum til að komast á milli staða og tilgangur úrs er að mæla tímann. Ég er reyndar í úrabransanum, þannig að ég ætti kannski ekki að segja þetta!“ segir hún og hlær.

Forsetafrúin leggur ennfremur áherslu á nýtni og sparsemi: „Ég hef lagt áherslu á það hér á Bessastöðum að endurnýta allt sem hægt er, litla hluti eins og álpappír, og stundum er gert grín að mér fyrir vikið."

Gagnrýnir efnishyggjuna??? Ef hún er svona klár í úrabransanum þá ætti hún að vita að það er haltu kjafti tími!

Ef Dorrit er svona flink í að lifa á álpappír þá ætti hún að gefa alla milljarðana sína í sjóð til að aðstoða þá sem eru að missa heimili og atvinnu útaf bröltinu í djammfélögum hennar.

Dorrit hefur alltaf verið moldrík en hún vildi vera drottning líka. Núna lifir hún heimatilbúnu hirðlífi á okkar kostnað og les yfir okkur um sparsemi frá Bessaversölum á meðan allt skolast niður í klósettið.

Stórasti hræsnari í heimi.

Mótmælabransinn er snúinn á Íslandi. Oftast mæta fáir fyrir utan Albaníu Valda, Elías Davíðsson og Geir Jón. Eins og sumum finnst hressandi að góla Nallann á hálf sofandi sumarlöggur, þá höfðar það ekki til hins venjulega Íslendings og fólk fær gjarnan bjánahroll á íslenskum mótmælum. Ef meðaljóninn slysast á mótmæli þá mætir hann oftast ekki nema einu sinni. Og þá aðeins ef hann fær bílastæði nálægt.

Þetta á samt allt eftir að breytast mjög fljótlega þegar annar hver maður verður atvinnulaus og fólk fer að finna áhrifin af hruninu á eigin skinni. Þá verður skipulagning óþörf og fólk mun mæta með eitthvað annað en spjöld.

Mótmælin í dag voru líklega ágætis æfing fyrir það sem koma skal en höfðu alltof þröngt markmið til að ná fjöldanum út úr húsi. Þó vil ég taka fram að ég fullkomlega sammála kröfunni sem slíkri því Davíð er vissulega auli eins og árvökull mótmælandi benti á. Hann ber mikla ábyrgð og ætti auðvitað að vera löngu farinn að drekka út þessi fínu eftirlaun sem hann skammtaði sér. En hann ber ábyrgðina alls ekki einn og óstuddur og hann er ekki síður en svo allt vandamálið. Að einblína of mikið á hann einan er tiltölulega gagnslaust og í versta falli hættulegt. Hættulegt af því að ef fókusinn á Davíð verður of sterkur er hætt við að aðrir fari sínu fram á meðan lýðurinn fær útrás (haha útrás) á Davíð. Hættulegt af því að stór hluti fólks verður aldrei sammála svona þröngri greiningu vandans og mun sniðganga mótmæli byggð á henni. Hættulegt af því að þeir sem þó mótmæla gætu litið á það sem fullnaðarsigur þegar gamla flónið hrökklast loks á brott. Það myndi henta mörgum öðrum ákaflega vel.

Ég myndi vilja sjá mótmæli gegn öllu helvítis pakkinu. Gegn öllu kjaftæðinu en ekki bara hluta þess. Ráðherrum sem voru annaðhvort of heimskir eða of óheiðarlegir til að gera íslendingum grein fyrir ástandinu og reyna að afstýra því. Þingmönnum sem þrösuðu um fánýti og tóku heimsins lengstu sumarfrí á meðan fjárdólgar skuldsettu þjóðina til að reisa pappírspýramída. Nýskipuðum bankastýrum sem voru vel launuð tannhjól í svikamyllunni en skarta nú bleikum geislabaugum í hærri stöðum. Eftirlitsaðilum sem eiga að rannsaka sjálfa sig. Konungsígildi sem breyttist á einni nóttu úr alþjóðlegu útrásarpartíljóni í auðmjúkan alþýðumann eftir að ríku vinir hans stungu af. Spilltu kerfi sem þarf að opna upp á gátt

Líklega telja sumir varasamt að reyna að skipuleggja mótmæli með of víðtæk markmið en ég held að það virki betur. Mótmæli með almenn markmið leyfa hverjum og einum að mæta og mótmæla á sínum forsendum. Hópurinn er vel fær um að stilla sig saman þegar á hólminn er komið en aðalatriðið er að fá nógu marga ósofna íslendinga út á göturnar til að hné ráðamanna fari að skjálfa.

"Lýðræðið er rotnandi hræ"
- Eitthvað rotnandi hræ -

Áður en lengra er haldið vil ég ganga úr skugga um að allir átti sig á því að við erum fucked. Það er ekkert að fara að gerast sem bjargar okkur fyrir horn, við erum ekki "bara að ganga í gegnum alþjóðlega niðursveiflu eins og allir hinir" , Pútín er ekki hingað-til-vanmetinn jólastrumpur sem ætlar að gefa okkur pening í skóinn svo allt verði aftur eins og það var í sumar og Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn lumar ekki á rewind takka. Tarðarnir sem voru við stjórn á meðan allt skolaðist undan okkur eru ennþá á sínum stað. Ekki það að aðrir valkostir væru vænlegri. Við erum screwed. Fátæk og fyrirlitin. Gleymd og grafin. Höggbylgjan er bara á leiðinni ennþá og þess vegna líður okkur bærilega akkúrat núna, þrátt fyrir að vita innst inni að við sitjum föst á kaldri, afskekktri eyju með afskráðan og verðlausan gjaldmiðil á ríkisbankabókum.

Innst inni áttar lýðurinn sig á þessu og vill vita hverjum sé best að kenna um kreppuna á meðan örfáir meðvirknisjúklingar fussa og sveia yfir fingrabendingum á tímum samstöðu og stubbaknúss. Meðvirkni og sáttfýsi er aftur á móti fyrir aumingja og ekkert er eðlilegra en að vilja vita hvern sé réttast að berja fyrir að breyta manni í fátækling. Leitin virðist aftur á móti vefjast merkilega mikið fyrir fólki, líklegast vegna þess að of mikið kapp er gjarnan lagt á að finna einn vel innpakkaðan sökudólg. Einn ljóta kall sem ber höfuðábyrgð á inngöngu Íslands í þriðja heiminn. Einn staðgengil illsku og ósóma sem framar öllum hefur keppst við að varða veginn röngum ákvörðunum. En ég kem aftur að Davíð Oddssyni á eftir. Það sem ég er að reyna að segja er að það er engin þörf á að láta sér nægja eitt skotmark. Það þarf að moka vel út úr fjósinu svo núna er rétti tíminn til að gera vel við sig í hatri og bræði.

Tugir ef ekki hundruðir manna eiga beina sök á ástandinu. Fólk sem er ekki einungis sekt um að fljóta sofandi að feigðarósi í fáfræði sinni og óskhyggju eins og við flest, heldur fólk sem beinlínis hefur þegið greiðslur fyrir að gæta hagsmuna almennings á einn eða annan hátt, en brugðist annaðhvort óvart vegna vanhæfni, eða viljandi vegna eiginhagsmuna.

Fjármálaeftirlitið, Bónus grísir, Bjöggar (mínus feiti fótboltabjögginn), S-hópar, Bakkabræður, bankastjórar, sjóðsstjórar, skeiningadeildir, sofandi þingmenn og sjálfumglaðir ráðherrar, rannsóknarblaðamenn sem eltast við heimska smáglæpamenn í stað stórglæpamannanna sem greiða þeim laun, Tjallapungar í atkvæðaveiðum á hálfvitamiðum...

Listinn af fólki sem þarf að fokka sér er langur.

Baugsliðið og sjálfstæðisliðið bítast hinsvegar fyrirsjáanlega um það þessa dagana hvor beri ábyrgð á kreppunni, Davíð eða Jón Ásgeir. Eins og valkostirnir á hlaðborði hatursins séu bara tveir! Smásálirnar vilja nota ástandið til að skerpa línuna milli kúks og skíts í von um endanlegan sigur í ævafornu nöldurstríði. Ég býð betur.

Davíð Oddson, faðir frelsisins, mætir í Kastljósið og sefar hálfa þjóðina með föðurlegum lygavaðli og einhverri illskiljanlegri fjármálavisku frá ömmu sinni og allt er gott í einn dag. Þjóðin kastar öndinni og skilur ekki hvernig allur þessi kreppumisskilningur fór eiginlega af stað. Alveg þangað til daginn eftir þegar allir frá flokksbræðrum Davíðs, til rússneskra og breskra embættismanna, keppast við að leiðrétta þvæluna í gamla og endurræsa kreppukvíða landsmanna.

Jón Ásgeir mætir svo í Silfrið sviplaus af siðblindu og hálf þjóðin fyrirgefur honum nánast samstundis fyrir að hafa steypt öllum landsmönnum í skuldafen af því að hann "hélt ró sinni" og "kom svo vel út úr þessu miðað við". Meðvirknin er svo sterk í landanum að Egill greyið fékk svo á baukinn fyrir að hafa byrst sig við skíthælinn fyrir hönd okkar allra. Er fólk ekki að fokking grínast? Ég skil ekki einu sinni ennþá hvernig Egill fór að því að hoppa ekki á kúkalabbanum vel fram í næsta dagskrárlið. Ég væri ennþá að hoppa ef ég væri hann.

Til hvers að velja segi ég? Af hverju ekki bara að gera vel við sig og berja bæði Davíð og Jón? Það væri til dæmis hægt að berja annan með hinum og gera alla glaða.

Að vísu myndu vopnuðu ríkislífverðirnir hans Dabba mögulega skemma þetta fína plan. Flott að nota síðustu krónurnar í ríkiskassanum í að tryggja að Davíð verði alveg örugglega með okkur til eilífðarnóns. Það er nefnilega einmitt það sem við þurfum mest núna. Líklega er bara til of mikils mælst að búast við betri forgangsröðun í ríkisfjármálum þegar við erum með fjármálaráðherra sem er menntaður í að hnefa kýr í og handfjatla sauðfé í stað hinsegin fés.

Svo er það Jónas Fr. Jónsson, hlandhausinn sem er yfir fjármálaeftirlitinu, og öllu bankakerfinu núna (væntanlega vegna stórkostlegs árangur í starfi seinustu ár). Árið 2006 bentu sérfræðingar á að "FME væri að mestu ómeðvitað um helstu áhættuþætti íslensku bankanna". Jónas kallaði þetta sleggjudóma. Í águst 2008 gaf hann bönkunum heilbrigðisvottorð og tveimur mánuðum seinna voru þeir allir á kúpunni. Pabbi hans, Jón Magnússon í Frjálslynda flokknum, ætti að gleðjast yfir árangri sonar síns núna þegar allt erlent vinnuafl í landinu er niðri í fjöru að smíða sér fleka. Er annars örugglega búið að umbuna Jónasi nóg eftir að allt bankakerfið hrundi á hans vakt? Er ekki hægt að stofna "Fjármálaeftirlit alheimsins" til að hæfileikar hans séu örugglega fullnýttir?

Allskyns gagnslaust hyski gjammar svo á kantinum og reynir að reynir að hagnast á eymdinni...

Guðni Ágústsson og Halldór Ásgrímsson halda að allir séu vangefnir kalkhausar nema þeir tveir þegar málum virðist einmitt þveröfugt háttað. Þeir blása sig nú upp af heilagri vandlætingu og blammera stjórnvöld fyrir að klúðra öllu, augljóslega búnir að steingleyma að þeir sátu sjálfir í ríkisstjórn í tólf af síðustu þrettán árum.

Biskupinn hringsólar yfir hræi allsnægtasamfélagsins sífrandi um kærleika, huggun og sáluhjálp á erfiðum tímum í þeirri von að engan rámi í að þjóðkirkjan kostar okkur FIMM MILLJARÐA á ári. En hvern munar svosem um fimm milljarða í miðri dómsdagskreppu þegar hægt er að fara í messu fyrir allan peninginn og hlusta á hálaunaðan ríkisstarfsmann í grímubúningi delera um allskyns drasl sem er ekki til.

Hans hágöfgi herra Ólafur Ragnar er svo á fullu spani um bæinn á tíu milljón króna bíl með einkabílstjóra í þeim tilgangi að angra vinnandi fólk í matartímanum með ómarkvissu froðusnakki um bjarta framtíð. Maður fólksins er skyndilega mættur aftur eftir nokkur kampavínslegin ár í útrás, öllu innihaldslausari en svínfeitt launaumslagið sitt.

Listinn af fólki sem þarf að reka, kæra, eða lumbra á er of langur til að það taki því að þylja hann upp. Það þarf klárlega byltingu til að rusla út öllum afdönkuðu sultuhundunum sem hafa keyrt allt í klessu hérna og halda svo að þeir hafi einhverja burði til að hirða upp eftir sig skítinn.

Ef einhver er að plana byltingu þá er bannað að skilja mig útundan. Látið mig endilega vita og ég mæti með öll mín bestu garðverkfæri. Það verður bara að passa að leka engu í staðlaða mótmælagengið því þá verða gasvæddar óeirðalöggur okkar síðasta áhyggjuefni. Albaníu Valdi og allir hinir viðbrunnu kommarnir mæta með gamla magnarann og reka alla heim á leið með Nallagauli löngu áður en múgæsingin kemst á almennilegt skrið.

Neró spilaði að minnsta kosti á fiðlu! Geir röflar bara eins og aumingi.