Hnakkus

Ef loftslagið í Kenía er nógu svalt til að aftra Ramses frá að þrífa sig, hvað yrði þá um vesalings manninn á Íslandi?

Kannski er þetta allt fyrir bestu.

Nýlega átti ég leið til útlanda og eins og svo oft áður varð ég þeirrar gæfu aðnjótandi að fljúga með Iceland Air. Fluginu út seinkaði ansi hressilega svo í stað þess að leggja af stað um eftirmiðdaginn var ekki lagt í hann fyrr en um miðnætti. Ég og mitt samferðafólk vissum af seinkunni fyrir fram svo að við þurftum sem betur fer ekki að hanga á flugvellinum í tíu klukkutíma eins og ungu mennirnir tveir sem sátu hinu megin við ganginn í vélinni. Engu að síður sótti að mér mikil þreyta um það leyti sem við héldum til vélar enda komið fram yfir reglubundinn háttatíma vinnandi fólks.

Áætlaður flugtími var ekki nema rúmir tveir tímar en ég hafði ákveðið að nýta tímann vel til svefns þar sem seinkunin yrði augljósalega til þess að seinni hluti nætur yrði að mestu varið í þvæling með þungar ferðatöskur og skrykkjótt samskipti við ofsóknarbrjálaða flugvallarstarfsmenn í terroristaleit.

Ég kom mér því óþægilega fyrir í sætinu við undirleik lyftutónlistar og bjó mig undir sálardrepandi forleikinn sem fylgir hverri flugferð. Í gegnum illa stillt og hávært kallkerfi vélarinnar þuldi flugfreyja með frekjulega hvella rödd upp öryggisleiðbeiningarnar sem eiga að bjarga okkur öllum ef flugvélin steypist í hafið úr 40.000 feta hæð. Ég beið óþreyjufullur eftir að upplestrinum lyki enda kann ég þessar lífsnauðsynlegu leiðbeiningar svo vel utanbókar núorðið að ég hlýt að verða nánast ódrepandi um leið og ég stíg um borð í flugvél.

Eftir skerandi upplestur á tveimur tungumálum og stuttaralega afsökun á töfinni skall loks þverrifa upplesarans aftur, og á sama augnabliki skullu augnlokin á mér í lás. Ég leið inn í draumalandið þar sem mig dreymdi fjarlægar lendur og ævintýr. Mig dreymdi frið á jörð, bjarta framtíð og bræðralag manna....og einhver ógurleg öskur og óróa sem ég áttaði mig illa á. Svo vaknaði ég með andfælum.

- "GÓÐIR FARÞEGAR, VIÐ MUNUM NÚ SELJA VARNING ÚR SAGA BOUTIQUE!" gól kallkerfið hvellri röddu. Það tók mig augnablik að átta mig á hvar ég var staddur en napur raunveruleikinn var ekki lengi að síast inn. Ég var í Flugleiðavél um miðja nótt með stírurnar í augunum og slefuna í munnvikunum, umkringdur háværum atvinnuflugdólgum staðráðnum í að selja mér sólgleraugu, jólaskraut, ferðaútvörp og geisladiska með Garðari Korters hvað sem það kostaði!

- "SAGA BOUTIQUE!? SAGA BOUTIQUE!? SAGA BOUTIQUE!?" hvein í flugfrenjunum sem stormuðu upp og niður gangana í kapítalískum tryllingi, veifandi bæklingum í allar áttir með svo miklum ákafa að ég bjóst við súrefnisgrímu niður úr loftinu á hverri stundu.

- "VANTAR ÞÉR (sic) BÆKLING!?" spurði ein og hallaði sér yfir mig. - "Nei takk. Það er einn slíkur í vasanum fyrir framan sætið mitt eins og fyrir framan öll hin sætin í vélinni reyndar." sagði ég of fannst ég vera nokkuð sniðugur, sérstaklega miðað við að vera nývaknaður. Flugfrenjunni fannst ég hinsvegar ekkert sniðugur og þeysti áfram niður eftir vélinni veifandi bæklingum framan í aðra nývakta næturferðalanga áður en ég kom meiru að. Þar með missti hún af betri brandaranum mínum sem gekk út á að spyrja hvort hún gæti selt mér eyrnatappa og tímavél.

Meiri svefn reyndist ekki mögulegur í ferðinni því enn átti eftir að servera hálf þiðna brauðbollu og hlusta á flugstjórann segja okkur veðurfréttir frá áfangastað og að flugvélin væri ofsalega hátt uppi í loftinu.


Sá eini sem svaf um borð

Á heimleið var ég svo aftur vakinn með gargi úr kallkerfi vélarinnar. Í þetta skiptið snerist gargið um hvað Flugleiðum væri annt um mig sem manneskju og hvort ég vildi vinsamlegast fylla út einhverja könnun um gæði þjónustunnar og um allt sem betur mætti fara. Ég tók það glaður að mér og hripaði niður eitthvað á þessa leið:

"Ekki vekja mig til að reyna að selja mér drasl eða til að láta mig fylla út kannanir. Takk."

Hvort Flugleiðum hafi tekist að rétta af hallareksturinn í þessarri ferð með vasklegri sölu á glingri til þreyttra og pirraðra viðskiptavina skal ósagt látið. Þó myndi maður ætla að það væri lélegur bissnes í það heila að draga dagflug fram á nótt og halda síðan allri vélinni vakandi með gargi og óhefluðu prangi sem ætti varla við í kolaportinu. En hvað veit ég svosem um rekstur Flugfélaga. Ég er enginn Hannes Smárason.