Skáldlegt réttlæti

Þessi frétt á DV.is kallaði fram stærðar bros á annars steinrunnu andliti mínu. Vaskir borgarstarfsmenn í átaki gegn veggjakrotsplágunni í miðbænum máluðu víst yfir einhver skíta listaverk sem eigendur búðarinnar Nakta apans höfðu fengið "götulistamenn" til að mála á veggina sína.
Af hverju gleðst ég svo ótæpilega vegna yfirgangs borgarinnar? Ástæðan er sú að verslunin Nakti apinn selur einmitt spreybrúsana sem veggjakrotshyskið notar til að sóða út annað hvert hús í miðbænum. Stelpunni í Nakta apanum sem kom grenjandi í fjölmiðla yfir þessum yfirgangi finnst allt í lagi að líta í hina áttina og hagnast á skemmdarverkunum dags daglega, en sárnar þegar hennar eigin veggir fá ekki að vera í friði. Vesalings litli hræsnarinn ;´(

Af heimasíðu Nakta apans
Vælið í eiganda Nakta apans fæddi hjá mér þá stórskemmtilegu hugmynd að mæta með stóra dós af Flugger málningu og endurtaka leikinn um leið og götulistamennirnir eru búnir að skreyta veggina aftur. Mér finnst nefnilega ekkert fallegra en skjannahvítir veggir og það er minn listræni réttur að tjá mig hvar sem mér sýnist eins og hundur í spreng. Allavega samkvæmt heimsku veggjakroturunum sem konan í Nakta apanum græðir á. Besta lækningin við stjórnlausri hræsni er stór skammtur af gljáandi hvítri Flugger.

