Hnakkus

Kæri Björn,

Ég sem skattgreiðandi vil mótmæla harðlega framgöngu lögreglunnar í Ráðhúsinu í dag. Ef mér skjátlast ekki dregur hið opinbera háar upphæðir af laununum mínum mánaðarlega og er hluti þess fés notaður til að greiða laun þessarra lögreglumanna. Auk þess er háum fjárhæðum eytt í tækjabúnað og þjálfun til að þeir séu færir í að berja niður óeirðir og ber gífurleg stækkun vel þjálfaðrar sérsveitar þessarri stefnu vitni. Ég spyr því Björn, sem skattgreiðandi og sem áhyggjufullur borgari:

Af hverju voru þessir gólandi hippar ekki settir á fljótandi fæði fram á vorið?? Fyrir hvað er ég að borga eiginlega!?

Til hvers er ég að þræla fyrir heilu fjöllunum af óeirðakylfum og fyrir áskrift að RÚV ef mér er meinað að sitja í makindum og horfa á ofdekraða skrópara í byltingaleik lamda í harðfisk í beinni af fílefldum þjónum réttvísinnar? Hvað lýsir meiri réttvísi en að aðstoða heilan hóp af skrækjandi pabbastelpum og mömmustrákum við að kyngja hálfri milljón af tannréttingum? Mér dettur allvega ekkert í hug!

Björn Bjarnason, í dag brástu mér. Ég stóð í þeirri meiningu að þú værir eini stjórnmálamaðurinn eftir sem ekki er fáviti. Þó þú líkist kartöflukarlinum og segir stundum skrýtna hluti þá deilirðu hatri mínu á tilgerðarlegum krakkaormum í rándýrum skræpóttum fötum sem ganga um með þá grillu að þau séu Mel Gibson í Braveheart um leið og þau finna nokkra aðra apaketti sem nenna að góla einhverja þvælu með þeim. En í dag brást þér kjarkurinn Björn og það sem verra er....þú brást mér.

Hefði ég verið við stjórnvölinn í dag hefði ég orðið við óskum unglinganna og sent fúlustu fantana í vopnabúrinu til að lumbra duglega á þeim og grýta þeim svo beint í tjörnina. Þetta afvegaleidda hyski hoppaði þarna upp og niður, rjótt í kinnum af múgæsingu eftir hávært andlegt hóprúnk, með augasteinana þanda, og sagðist "sko ekki fara fet nema löggan henti þeim út"! Stuttu síðar röltu þau svo út hjálparlaust enda örugglega orðin of sein í upptökur á Gettu betur. Eða á ljóðakvöld á Mokka. Þetta unga fólk er ekki bara vitlaust og óþolandi heldur er enginn töggur í því. Við vitum það báðir Björn, að fyrir svona slytti dugar fátt eins vel og að vera troðinn niður af illvígum hópi brynvarinna rudda á vegum hins opinbera.

Ég vil samt ekki að þú misskiljir mig Björn og haldir að ég sé eitthvað hlynntur þvælunni sem er í gangi þarna niðri í ráðhúsi. Mér er jafnilla við alla þá sem voru niðri á gólfi og þá sem voru uppi á pöllum. Ég er jafnréttissinni og hata alla jafnt. Pólitíkusa þoli ég samt sérlega illa en jafnréttissinninn í mér leyfir mér ekki að gera upp á milli flokka í þeim efnum eins og ég gerði á mínum yngri árum. Eins og þú veist snúast stjórnmál um það eitt að ljúga, smjaðra og blaðra nógu lengi til að vera skipaður sendiherra af einhverjum félaganum svo maður geti eytt ellinni í heitu landi einhversstaðar með milljón á mánuði og ótæmandi bar.

Hverjum er ekki tussusama hver er í borgarstjórn eða ekki í borgarstjórn? Biðlaunin eru vissulega blóðpeningar en það eru venjulegu launin hjá þessum liðleskjum líka.

Sjáðu Dag? Er þessi sjampóauglýsing virði milljónar á mánuði? Maðurinn er með messíasarkomplexa dauðans eins og sást þegar hann stikaði íbygginn í stúkuna í dag til að þagga góðlátlega niður í söfnuðinum, rámur í röddu eftir að hafa líkast til breytt of miklu vatni í kampavín kvöldið áður. Og hvað með besta vin hans, hann Steingrímsson þarna, sem Dagur réði sem einkaritarann sinn fyrir 700 þúsund kall á mánuði? Eru ekki einhverjar reglur sem segja að það eigi að auglýsa hálaunastöður á vegum hins opinbera? Eða gilda þær ekki fyrir þykjustustörf bestu vina pólitíkusa?

Eigum við eitthvað að ræða nýja borgarstjórann hann ÓlaFr? Hann fór að kjökra af því nokkrir menntskælingar búuðu á hann úr öruggri fjarlægð og af því einhver ræfill í mútum sagði að hann væri ekki borgarstjóri? Hvað er svona tussa að gera í valdadjobbi? Ef ég hefði verið hann hefði ég rifið mig úr að ofan og skipað þessum skræka titti að koma niður og endurtaka sig! Ég yrði by the way fokking töff borgarstjóri...en nóg um það.

Svo er það þessi Svandís þarna, sem hreifst svo gjörsamlega af gelgjulegu gólinu, að augun glitruðu og röddin titraði af hrifningu...sem er kannski skiljanlegt enda ekki á hverjum degi sem vinstri grænir heyra fleiri en tvo klappa fyrir sér í einu. Óþarfi að láta það skemma fyrir sér að flestir í salnum megi ekki kjósa fyrr en eftir nokkur ár. Það er samt eitthvað við þessa Svandísi sem ég er ekki að kaupa. Er þetta ekki bara Svavar gamli í dragi? Þetta fá flokkar fyrir að taka upp fléttulista!

Villi...Villi.....ég veit ekki alveg hvað ég á að segja? En það er allt í lagi. Villi veit það oftast ekki heldur.

Björn Ingi er hættur enda fatapeningurinn búinn. Margir eru reiðir útaf því en persónulega er ég feginn að flokkurinn keypti þessi föt handa honum. Ég hefði ekki viljað hafa hann án þeirra í það minnsta! Hann yrði brátt útlits eins og feitur zebrahestur ef hann valsaði um nakinn og leyfði tárunum að flæða óheftum í gegnum allt brúnkukremið! Má ég þá frekar biðja um smá skattsvik.

Ég held samt í hreinskilni sagt að fólk ætti að hætta að eyða orku sinni í að hugsa um stjórnmál og fara að gera eitthvað af viti í staðinn. Það skiptir engu hver af þessum lýðskrumurum er í áskrift að laununum manns. Ég er persónulega hættur að kjósa milli þessarra labbakúta. Ég fer ekki einu sinni til að skila auðu og merkilegt nokk þá ferst heimurinn ekki við það eins og manni er alltaf talin trú um. Tré eru meira virði en pappírinn undir atkvæðið sem enginn fær frá mér. Það að standa inni í kjörklefa í korter til að reyna að velja hvaða hópur af símalandi besserwisserum á að stjórna lífi manns næstu árin er líka ofmetið. Eins og einhver vitur maður sagði eitt sinn..."það er alveg sama hvað maður kýs...maður situr alltaf uppi með einhvern Finn Ingólfsson".

Stjórnmál eru leiðinleg en fíflagangur eins og hefur verið í gangi síðustu mánuði er skemmtilegur. Það er gaman að sjá fólk hringsnúast í hræsni og ljúga sig út úr hverri óþægilegu stöðunni á eftir annarri. Og ef þetta heldur áfram...þá kannski fæ ég að sjá lögguna hoppa á hippum. Ég held í þá von, Björn. Ekki bregðast mér aftur.

Þinn gamli vinur,
Hnakkus

Þær slæmu fréttir bárust íslensku þjóðinni i dag að Bobby Fischer væri látinn. Hann er nú haldinn þann veg sem við öll munum á endanum feta. Yfir móðuna miklu, inn í sali forfeðranna, á bloggið hans Stebbafr.

Annars var ég að renna yfir feril Íslendinga í björgunarmálum fræga fólksins og uppgötvaði að recordið er ekkert alltof gott. Allir frægir sem við björgum úr klóm vondra útlendinga veslast upp frekar hratt eftir komuna til Íslands. Við erum klárlega að gera eitthvað vitlaust og ég vil sjá úrbætur! Fyrst var það Keikó...og nú Bobby Fishcer. Ef ég væri Aron Pálmi myndi mér ekki standa á sama!

Út frá þessu fór eg að hugsa hvort það væri ekki skynsamlegt að fara að gera eitthvað í málum Arons Pálma til að tryggja honum farsæla framtíð. Samkvæmt saksóknaranum Mike Trent er Aron full graður til að ganga laus og ætti helst að vera í búri. Ég er mikill húmanisti og vil ekki ganga svo langt þar sem flest búr óþægileg og illa búin. Það vill hinsvegar svo skemmtilega til að sjókvíin hans Keikó er laus eftir að Keiko hrökk upp af svo ég fékk þá frábæru hugmynd að leyfa Aroni Pálma að búa þar. Hún er rúmgóð og fallega staðsett í friðsælli vík. Hann gæti synt um, leikið listir fyrir ferðamenn og fengið gamla dekkið hans Keikó til að leika sér með svo hann yrði ekki einmana. Hann fengi nóga hreyfingu og yrði því með okkur um ókomna tíð ólíkt forverum hans.

RJF hópurinn virðist hvort eð er vera uppiskroppa með frægt fólk sem þarf að bjarga úr óþægindum svo að þarna væri kjörið verkefni fyrir þá til að spreyta sig á. Aron til Eyja!

Að Dabbi Grensás verði gerður að þjálfara karlalandsliðsins í fótbolta. Aldrei að vita nema honum takist að berja þá áfram til sigurs.

Sumir myndu álíta það merki um hrumleika að meika ekki partístand á nýársnótt og kjósa fremur að eyða nóttinni heima við. Ég myndi bjóða slíku fólki allra náðarsamlegast að fokka sér.

Nýársnóttin hjá mér var ein sú villtasta sem sögur fara af í það minnsta og það þrátt fyrir að ég hafi farið heim um svipað leyti og amma. Ég kom heim um tvö leytið og rauk beint í Guitar hero III í nýju playstation 3 tölvunni minni. Eins og sannri rokkstjörnu sæmir kýldi ég í mig einum bjór á mettíma og hófst svo handa við að rokka! Fyrir þá sem ekki þekkja til þá er þessi leikur ansi gagnlegt sjálfsblekkingartól. Maður gleymir því fljótt að í raunveruleikanum heldur maður á litlum plastgítar og hamrar á mislita takka við undirleik rokktónlistar sem aðrir sömdu og léku. Í drukknum huganum var ég að spila öll svölu rokklögin sem ómuðu úr gamla 20 tommu Gigatron sjónvarpinu mínu alveg sjálfur! Áhorfendurnir elskuðu mig og görguðu sig hása af hrifningu við hverja nótu sem ég sló. Jóakim köttur stóð álengdar og horfði á sjóvið, aðframkominn af hrifningu augljóslega.

Í miðju demómísku algleyminu virðist ég hafa rokkað aðeins of óvarlega því allt í einu finn ég hvernig gítarinn dúndrast frekar fast í góðu augabrúnina á mér (ég kalla hana góðu augabrúnina af því hin er örlítið boxaraleg eftir að ég fékk hringspark í augað einu sinni). En ég, verandi vanur slagsmálahundur, finn að augabrúnin muni bólgna ansi illa undan gítarhögginu nema til kælingar komi svo ég hleyp fram í kæli til að finna klaka. Ekki fann ég neinn klaka sama hvað ég gramsaði, og þar sem augabrúnin á mér þandist út á svipuðum hraða og sjáöldrin á Kalla Bjarna á föstudagskvöldi, greip ég næsta poka af frosnum matvælum og skellti á andlitið á mér.

Um þetta leyti var mesta rokkvíman að renna af mér og ég hafði skyndilega tíma fyrir smá sjálfsskoðun. Þarna stóð ég á nærbuxunum um miðja nótt, með bólgið auga, og köttinn vælandi við fæturna á mér (líklega vegna rækjupokans sem þiðnaði óðum á andlitinu á mér). Til að núa salti í sárin höfðu tölvugerðir aðdáendur mínir algerlega snúið við mér bakinu og púuðu á mig í gríð og erg fyrir að stinga af á miðjum tónleikum. Ég ákvað að líklegast væri ekki vitlaust að fara að sofa, slökkti á sjónvarpinu, gaf Jóakim rækjurnar sem ég hafði þiðið með andlitinu á mér, og fór að sofa.

Góðu fréttirnar eru að augabrúnin var fín þegar ég vaknaði enda er andlitið á mér ekkert drasl. Slæmu fréttirnar eru að þegar ég skreið fram úr með vægan hausverk um eitt leytið og kveikti á sjónvarpinu var ennþá verið að púa á mig!...líf rokkstjörnunnar er ekkert grín.

Gleðilegt ár.