Hnakkus

Draugagangur á morgunblaðinu



Samkvæmt mbl.is er reimt í húsi nokkru á suðurlandi eins og lesa má um HÉR. Ekki lýgur Mogginn frekar en fyrri daginn svo að þarna hlýtur að vera komin sönnunin fyrir tilvist drauga enda herlegheitin birt sem frétt.

Í fréttinni er tekið viðtal við hana Siggu á Suðurlandi sem varð brottræk úr húsi sínu vegna þess að draugur braut spegil heima hjá henni og varð þess valdandi að gæludýrin hennar urðu allt í einu dauðleg. Þetta er að sjálfsögðu fréttnæmt á sama hátt og það er fréttnæmt að maður á kleppspítala sjái pöddur í augunum á fólki eða að þar dvelji sjálfur Napóleon Bónaparte endurfæddur og yfirleitt í þríriti.

Grípum að gamni niður í frásögn hinnar draughræddu Sigríðar Pjétursdóttur af suðurlandi:

"Fljótlega eftir að ég flutti inn í húsið fór ég að finna fyrir hálf undarlegri stemmningu í húsinu á kvöldin. Það var rétt eins og maður væri á brölti um húsið með tilheyrandi hurðaskellum og óvenjulega lykt lagði yfir. Þegar þessi vera sveif yfir tryllist líka hundurinn minn alltaf og tók að gelta og urra út í loftið."

Að finna undarlega lykt í tíma og ótíma getur að vísu þýtt að viðkomandi sé með heilaæxli...eða að viðkomandi borði mat sem meltist illa. En auðvitað er draugagangur miklu líklegri skýring. Draugar eru pottþétt algengari en bæði heilaæxli og prump til samans. Hundar gelta heldur aldrei nema þegar þeir verða varir við drauga. Það er löngu sannað. Einnig er langsótt að ætla að dragsúgur færi að skella hurðum þegar húsráðandi opnar glugga til að hleypa út fretlyktinni.

Sigga draughrædda heldur áfram hroðalegri sögu sinni:

"Með tímanum stigmagnaðist draugagangurinn og dýrin mín létu lífið með undarlegum hætti. Í fyrstu varð hundurinn minn fyrir bíl. Eftir það fékk ég mér kettling sem fannst fljótlega dauður við þjóðveginn, - þar sem hann hefði aldrei átt að komast að sjálfdáðum. Um svipað leiti fundust líka einu húsdýrin sem ég átti, hæna og kind, steindauð úti á miðju túni,"

Dýr sem deyja? Hundar og kettir sem verða jafnvel fyrir bíl? Hér er ljóst að aðeins draugur gæti hafa verið að verki. Þetta er nefnilega svo undarlegt. Hver hefur til dæmis heyrt um það að hundar og kettlingar lendi fyrir bíl án þess að þar sé draugur undir stýri? Ekki ég. Það er deginum ljósara að draugurinn hefur spænt yfir kvikindin á toyotunni sinni og örugglega bakkað yfir þau líka! Svo þurfti hann að láta hænuna og kindina hennar Siggu deyja líka! Vondi draugur!!

Reimleikarnir aukast og sagan verður sífellt meira spennandi:

”Eitt kvöldið kom ég heim, frekar illa stefnd og tautaði í dyragættinni: ”Ég nenni þessu ekki núna, látið mig í friði! Annars tryllist ég úr hræðslu." Skömmu síðar, þegar ég er lögst upp í rúm, heyri ég eitthvað brotna inni á baði. Það reyndist vera spegillinn, sem var risastór og hafði hangið kirfilega fastur uppi á vegg, en var nú allur í molum á gólfinu. Það getur ekki annað verið nema honum hafi verið ýtt í gólfið. Ég gekk úr skugga um alla aðra möguleika, til dæmis hvort það hefði orðið jarðskjálfti."

Þó Sigga væri illa "stefnd" þetta kvöld og bæði sér vægðar, hlaut spegillinn hennar sömu örlög og kettlingurinn, hundurinn, hænan og kindin. Ljóst er að hann hrundi ekki vegna jarðskjálfta, og þar sem speglar geta aðeins skemmst í jarðskjálftum og draugagangi er ljóst að hér var draugurinn vondi að verki enn á ný. Mín tilgáta er að hann hafi ekki getað horft framan í sjálfan sig í spegli eftir að hafa verið svona vondur við Siggu og dýrin hennar.

Draugasagan stigmagnast!:

Þegar þessir undarlegu atburðir höfðu viðgengist í rúmlega eitt og hálft ár leitaði Sigga til Sálarrannsóknarfélagsins eftir hjálp. Atburður sem gerði útslagið átti sér stað eina nóttina þegar hún rumskaði upp úr svefni. ”Ég lá uppi í rúmi, milli svefns og vöku, og gat hvorki hreyft legg né lið. Rétt eins og einhver væri að halda mér niðri. Þegar ég lít í kringum mig sé ég einmitt einhverja dökka veru í stórum kufli standa yfir mér. Það var ekki fyrr en ég fór með faðirvorið að veran í leystist upp í svartan reyk og ég gat loks hreyft mig."

Feginn er ég að allt sem skeður fyrir mig milli svefns og vöku er ekki fúlasta alvara eins og hjá henni Siggu. Mig dreymdi nefnilega um daginn að Gilzenegger og Partí Hanz vinur hans hefðu tekið mig í makeover í þættinum sínum en í stað þess að dressa mig upp og setja í mig strípur eyddu þeir öllum tímanum í að reyna að kyssa mig. Ég vil glaður halda áfram að trúa að það hafi ekki verið að gerast í alvörunni.

Annars er athyglisvert að ef saga Siggu reynist sönn, er tilvist drauga ekki einungis sönnuð, heldur einnig tilvist hins kristna og almáttuga guðs sem faðirvorið er tileinkað. Ekki furða að Mogginn hafi séð frétt í þessu! Þvílíkt fréttanef! Það er hinsvegar skemmtileg lítil þversögn í þessarri sögu Siggu, því samkvæmt þeim kristnu kenningum sem faðirvorið er sprottið upp úr, er allskyns draugagangi og andatrú algerlega hafnað. Því ætti faðirvorið varla að vera sérlega öflug draugafæla ef draugar væru til, því þá væru kenningarnar vitlausar og faðirvorið væntanlega álíka gagnlegt til að verjast illum öndum og lagið "Keyrðu mig heim, Ég er fullur" með hljómsveitinni "Á móti Sól". Eins gott að draugurinn hennar Siggu áttaði sig ekki á þversögninni því þá hefði hún ekki lifað til að deila þessarri merkilegu reynslu sinni með landsmönnum.

Í Morgunblaðinu sjálfu er svo talað meira við Siggu draugabana og Magnús Skarphéðinsson formann Sálarrannsóknafélagssins sem er draugtrúaður með meiru og sem einnig trúir á fljúgandi furðuhluti og mýs. Magnús, sem hefur helst afrekað það að vera bróðir Össurar Skarphéðinssonar og vera samt þekktur sem "klikkaði bróðirinn", segir að því miður sé það "ennþá feimnismál" að tjá sig um reynslu sína af draugum og illum öndum. Ég sem hélt einmitt að það væri öfugt og að það væri ORÐIÐ asnalegt að tjá sig um svona hluti nú til dags eftir að vísindum og almennri þekkingu hefur fleygt fram og jarðað gamlar heimskulegar skýringar á allskyns náttúrulegum fyrirbærum. Svona er maður nú vitlaus.

ARRG!



Rétt í þessu var vinur minn að benda mér á stjörnuspá fyrir krabbann á mbl.is og við hlógum aðeins að heimsku þess sem skrifaði þetta og að heimsku fólks sem trúir á svona steypu almennt. Ekki samt misskilja mig og halda að ég sé eitthvað kátur yfir þessu rugli. Ég er þvert á móti frekar reiður yfir því að svona heimskt fólk skuli almennt lifa af allar hættur bernskunnar og vaxa úr grasi til þess eins að fara í taugarnar á mér með heimsku sinni. Hvað varð um að hlaupa um með skæri í hendinni og plastpoka á höfðinu?? Fór það úr tísku??

Stjörnuspekin um krabbann byrjar á þessum orðum: "Krabbar eru oft búlduleitir og fölir, eins og plánetan þeirra, Tunglið." Í fyrsta lagi er tunglið ekki pláneta eins og auminginn sem skrifaði þetta virðist halda. Það er tungl eins og nafngiftin ætti að gefa í skyn. Í öðru lagi vill það þannig til, að samkvæmt þessum idjótafræðum er ég einmitt krabbi og er hvorki búlduleitur né fölur. Þvert á móti er ég sæmilega tanaður og með fallega beinabyggingu í andliti sem er sýnileg hverjum þeim sem er svo heppinn að berja hana augum.

Þarna er líka talinn upp stuttur listi af frægum kröbbum, máli "spekingsins" til stuðnings býst á við. Á listanum eru meðal annars Tom cruise og Mike Tyson. Helvíti fölir og búlduleitir strákar það. Sá eini sem var búlduleitur á listanum er Ernest Hemingway en hann var eingöngu búlduleitur vegna þess að hann var feitur. Ekki vegna þess að hann fæddist á vissum tíma árs.

Niðurstaða: Fólk sem trúir á stjörnuspeki er heimskt.

Síðasti bærinn?

Framtíð mín og annarra íslenskra karlmanna er ekki björt. Við eigum allir eftir að enda gamlir, klikkaðir, kafloðnir og lopaklæddir uppi á fjalli einhversstaðar hafandi ekkert betra að gera við tímann en að grafa sjálfdauðar eiginkonur okkar til 50 ára. Allavega ef eitthvað er að marka meðalframlag íslands til óskarsverðlaunanna.

Ég var að horfa á síðasta bæinn sem var víst tilnefnd til Óskarsverðlauna í ár. Ég hélt lengi vel að ég væri að horfa á Börn náttúrunnar en fattaði að þetta væri ekki hún þegar gamli kallinn mokaði líka yfir sjálfan sig í endann þegar hann gróf hræið af frúnni uppi á heiði (spoiler! haha). Gamli kallinn í Börn náttúrunnar hafði ekki vit á því að grafa sjálfan sig með eins og þessi gamli kall...eitthvað sem þeir báðir hefðu reyndar mátt gera í upphafsatriðinu. Eða áður en tökur hófust. Mér fannst þessi mynd samt betri en börn náttúrunnar af því hún var miklu styttri og náði þar af leiðandi ekki að vera jafn leiðinleg. Ég ætla samt sem áður að vona að þetta hafi örugglega verið allra síðasti bærinn.

Ef ekki, þá verður gaman að sjá hvaða íslenski leikari verður tilnefndur til óskarsverðlauna á næsta ári fyrir að grafa kellinguna sína uppi á heiði. Ég ætla að spá því að Gunnar Eyjólfsson hljóti heiðurinn. Hann er fantaleikari og svo gæti hann slegið tvær flugur í einu höggi og mokað yfir dóttur sína í leiðinni.

Maður er búinn að vera of lengi frá...

...þegar Sigurður Kári er laminn í vinnunni og maður er ekki einu sinni beðinn um fjarvistarsönnun.

Grín og glens



Saddam segir að réttarhöldin yfir sér séu gamanleikur um Saddam og félaga.

Það er gott að heyra að karluglan skemmtir sér vel en skopskynið er heldur svart. Mér persónulega myndi ekki finnast neitt sem endaði með því að ég yrði hengdur vera neitt svakalega fyndið.

Leigubílstjórar



Mér finnst leigubílstjórar vera creepy. Ég er ekki eins og allar stelpurnar sem hoppa upp í bíla með hverjum sem er. Mér finnst óþægilegt að setjast upp í bíl með einhverjum gaur sem ég þekki ekki neitt, en þar sem ég er of gáfaður til að eyða 1/4 af útborguðum launum á ári í að reka bíldruslu sem myndi sitja óhreyfð 23 tíma á sólarhring þá enda ég of oft í leigubílum og óhjákvæmilega fylgir leigubílsstjóri með í kaupunum.

Leigubílstjórar eru misjafnir og þeir eru fáir. Sumir lykta eins og pulsa með öllu, aðrir gaspra um umferðarljós alla leiðina, en flestir eiga þeir það sameiginlegt að líta út eins og fjöldamorðingjar. Um daginn neyddist ég til að hringja á leigubíl og þegar ég settist í aftursætið á leigubílnum sá ég tvö svínsleg, pírð augu í baksýnisspeglinum sem horfðu rannsakandi á mig. Í útvarpinu hljómaði fjöldamaðorðingjaballaðan "Love hurts".

Love hurts, love scars,
Love wounds, and marks,
Any heart, not tough,
Or strong, enough
To take a lot of pain,
Take a lot of pain
Love is like a cloud
Holds a lot of rain
Love hurts, ooh ooh love hurts

Ég sá fyrir mér að brátt yrði mér breytt í lampaskerm. Ég var þess fullviss að eigandi svínslegu pírðu augnanna myndi keyra með mig á afvikinn stað þar sem hann myndi slátra mér og föndra eitthvað með leifarnar af mér með þetta pervertalega lag í bakgrunninum.

Þar sem ég sat í aftursætinu með tárin í augunum yfir þessum óverðskulduðu örlögum mínum sem ég var þó óðum að sætta mig við, sá ég hvar hann beygði inn í götuna mína. þungu fargi var af mér létt þar sem ég áttaði mig á því að ég yrði ekki notaður til að dempa birtuna frá 60 watta Osram ljósaperu í kjallara bílstjórans á næstunni. Mikill léttir í rauninni.

Fyrir ekki svo löngu var ég svo pikkaður upp af alvöru dverg þegar ég pantaði bíl. Það var eðlilega mjög afslappandi enda nokkuð ljóst að dvergar eru afleitir fjöldamorðingjar sökum kubbslegra útlima, lítillar líkamsþyngdar og skertrar hreyfigetu. Ég efast ekki um að dvergvaxnir leigubílstjórar séu allir af vilja gerðir til að myrða mig og sauma kjól úr mér, en þeir vita að þeir verða lamdir ef þeir reyna svo það kemur ekki að sök.

Einu sinni hitti ég síðan feitan og asnalegan leigubílstjóra á ferð minni heim síðla nætur um helgi. Sá tók það upp hjá sjálfum sér að lýsa því fyrir mér hversu plagaður hann væri af ástleitni drukkins kvenfólks sem ekkert þráði heitar en að fá hann sveittan ofan á sig. Svo plagaður var hann af leigubílstjóraþrá hins kynsins að hann kvaðst stundum varla fá vinnufrið fyrir þessu á næturna. Ég átti eðlilega afar erfitt með að trúa á dýrslegt aðdráttarafl ófríðs hlunksins en lífsneistinn lét mig spila með, enda langaði mig ekki að enda sem sunnudagssteik hjá honum. Nógu slæm er sunnudagsþynnkan þó ekki bætist ofan á að einhver spólgraður offitusjúklingur sé að naga mann í þokkabót.

Ég hlakka til þegar sjálfvirkir leigubílar koma á göturnar.

Þingsköp



Ég varð fyrir þeirru traumatísku reynslu fyrir tveimur dögum að horfa á þingkonur flytja atriði úr píkusögum. Eðlilega missti ég samstundis náttúruna og eru helstu náttúruverndarsamtök heims sammála um að þetta séu ein verstu spjöll á náttúru af mannavöldum. Blóm og kransar eru afþakkaðir.

Í formála þessa tímamótaflutnings var því haldið fram af forvígiskonu V-dags samtakanna að þetta verk, píkusögur, væri mjög öflugt baráttutól gegn kynferðisofbeldi. Vissulega er sannleikskorn í því þar sem allir karlmenn sem horfðu á þennan flutning urðu samstundis náttúrulausir en svona í fúlustu alvöru þá á ég afar erfitt með að ímynda mér að það sé öflugt baráttutól í kynjabaráttu að röfla um kynfærin á sér í öllu mögulegu samhengi. Mér finnst alltaf frekar klén þessi kynfrelsisbarátta sem gengur út á að veifa gervitillum í blöðunum til marks um frelsi og sjálfstæði eða segja "píka" í sjónvarpsmyndavélar. Nú er ég engin pempía og er vel til í að ræða mín eigin kynfæri sem og annarra þar sem það á við en mér fannst þetta afskaplega bjánaleg uppákoma frá A-Ö og ég er ennþá með heilahristing eftir allan bjánahrollinn því til sönnunar.

Forvígiskona V-dags samtakanna vildi meina að við yrðum að geta sagt "píka" alveg eins og við getum sagt "typpi". Það er vissulega rétt svona út frá talmeinafræðilegu sjónarmiði en ég held að það séu fáir eitthvað feimnir við að segja typpi eða píka ef þörf krefur. Fæstir myndu bara stilla sér upp fyrir framan sjónvarpsmyndavélar og röfla um skrallið á sér í korter.

Siv Friðleifsdóttir, í hlutverki píkunnar sinnar, horfði til dæmis í myndavélina og sagði..."Sleeeeiktu miiig". Hún var sannfærandi í hlutverkinu og framsögnin var góð og allt það...en ég gat ekki annað en flissað þegar ég ímyndaði mér samskonar leiklestur karlkyns þingfulltrúa þjóðarinnar. Hvernig ætli fólk myndi fíla að sjá Pétur Blöndal ræða um böllinn á sér í beinni? Eða Gunnar Birgisson að fyrirskipa áhorfendum heima í stofu að sjúga sig?

Ástir fræga fólksins



Í fréttum í gær var mikið sagt frá því að Osama Bin Laden þætti gott að vera faðmaður en væri hinsvegar afar lítið fyrir kossaflens. Einhver Ástrali hafði lagt á sig ferðalag til Afghanistan til að kyssa Osama en fékk svo bara faðm. Ég skil hann að vera svekktur enda aldrei auðvelt að láta hafna sér en hinsvegar finnst mér alltaf frekar ómerkilegt af fólki sem hefur átt náin kynni við fræga fólkið að kjafta svona frá í fjölmiðlum í von um stundarfrægð. Skammt er að minnast konunnar sem svaf hjá Beckham og seldi svo söguna til fjölmiðla. Ef ástralinn sem fékk ekki koss hjá Osama er að lesa þetta þá vil ég bara segja þetta..."Kannski finnst Osama bara mjög gott að kyssa. Kannski vill hann bara ekki kyssa þig!"