Hnakkus

31. jan. 2010 

Íþróttafrétt úr hliðstæðri vídd

Image Hosting by PictureTrail.com

13. jan. 2010 

Lausn fyrir trúgjarna

Ég hef verið upptekinn undanfarið við að þróa byltingarkennda vöru sem mun breyta lífi þínu. Pantaðu að minnsta kosti einn kassa handa öllum í fjölskyldunni! Núna er ekki tíminn til að efast!



9. jan. 2010 

Af talnaglöggu fólki

Ég er búinn að koma auga á aðferðafræðina sem Samfylkingin notar til að sannfæra sig um að við getum borgað Iceasave.

Deila með þremur!


31. des. 2009 

Beiðni frá mér til ykkar

Kæru lesendur.

Ég hef haldið þessari síðu úti í ansi mörg ár og skrifað margt misgott, flest þó stórkostlegt. Ég hef hér ritað menningarsögu Íslands einn og óstuddur án þess að taka krónu fyrir, og hef aldrei beðið um neitt í staðinn. Ég hef ekki einu sinni fengið heiðurslistamannalaun svo ég viti til! Síðustu tvö árin hefur mörgum þótt líða langt á milli pistla en hafa ber í huga að ég eyði líklega meiri tíma að meðaltali í hverja færslu en gengur og gerist meðal bloggara. Oft hef ég verið að eyða nokkrum klukkutímum í að skrifa og endurskrifa einn pistil, ekki síst ef ég ákveð að skreyta hann með ódauðlegu meistaraverki úr MS Paint.

Ég veit að mörg ykkar hafa skemmt sér við að lesa þessa síðu í gegnum tíðina og nú vil ég biðja um einn lítinn greiða í staðinn. Greiða sem tekur t.d. talsvert styttri tíma en það tekur mig að spyrða saman mynd af forsetanum og rugguhesti eða að rita nákvæma frásögn í raunsæisstíl af átökum mínum við hræ.

Gerið mér allra náðarsamlegast þann greiða að skrá nafn ykkar á undirskriftarlista til stuðnings þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave.

Helst ættu náttúrulega allir Íslendingar að gera þetta fyrir sig og sína, en ef þið viljið bara gera þetta fyrir mig, þá er það líka í fínu lagi. Ég elska ykkur líka.

Það eru ekki allir sammála um hver besta niðurstaðan úr slíkri þjóðaratkvæðagreiðslu væri, en kannanir sýna að meirihluti þjóðarinnar vill leyfa þjóðinni að eiga síðasta orðið. Sumir segja að þetta mál sé ekki tækt í þjóðaratkvæðagreiðslu, þeir um það. Stjórnarskrá Ísland tekur það skýrt fram að öll lög frá Alþingi þurfi undirskrift forseta, og að hann geti neitað að undirrita þau og þannig sent þau til þjóðaratkvæðis.

Andstæðingar þjóðaratkvæðis segja þessi lög öðruvísi en önnur lög, en stjórnarskráin er ósammála, og stjórnarskrár eru til þess gerðar að menn geti ekki jafn auðveldlega sveigt atburði líðandi stundar að sinni lund.

Það eina sem þín undirskrift þarf að segja er að það sé þinn vilji að þjóðin fái sjálf að ráða sínum örlögum í þessu stóra máli (eða að þú gerir allt sem ég segi af því ég er fokking rosalegur). Niðurstaðan úr þjóðaratkvæðagreiðslunni er alls ekki fyrirfram ljós, og þú ert ekki að taka afstöðu með eða á móti Icesave með því að skrifa undir.

Ég vona að þið hugsið málið vel, fyrir framtíð Íslands, og fyrir gamla. Gleðilegt ár.

p.s. Ef margir taka undir þessa auðmjúku bón og ég fæ að kjósa um Icesave, þá skal ég á móti vera duglegri að eyða frítímanum í skriftir á næsta ári.

17. nóv. 2009 

Sannleikurinn mun gjöra yður frjáls

Guðrún Karlsdóttir, prestur í Grafarvogi, átti stórleik í fréttunum um daginn þegar hún lýsti yfir stuðningi við áætlanir breskra stjórnmálamanna um að láta merkja breyttar og fegraðar myndir í tímaritum og auglýsingum.

"Ég er alveg til í að sjá svona viðvaranir á auglýsingum þegar ég er að skoða...uuhh ehhh...hrukkukremið sem að mig langar í og mig dreymir um að verða sléttari og fallegri"

...sagði sérann spekingslega og bætti svo við að sérstaklega væri þetta mikilvægt fyrir ungar stelpur svo þær færu nú ekki að gera sér falskar væntingar um raunveruleikann.

Á blogginu sínu skrifar presturinn svo: Vandinn er bara sá að þetta eru ekki einu blekkingarnar sem fyrir koma í auglýsingum. Auglýsingar ganga meira og minna út á að blekkja okkur.

Núna er ég kannski að berja dauðan prest...en prestar hafa hingað til ekki beint verið þekktir fyrir ólgandi ást sína á sannleikanum. Guðrún Karlsdóttir og kollegar hennar fá vel greitt fyrir að telja fólki trú um að almáttug vera hafi skapað allan alheiminn til þess eins að gera langdregna félagsfræðitilraun á tvífætlingastofni sem hún plantaði á eina af skrilljón plánetum himingeimsins. Prestarnir hafa það beinlínis að ævistarfi sínu að troða því inn í hausinn á fólki að þessi almáttuga, algóða og alvitra vera hafi svo miklar áhyggjur af hegðun okkar, og þá helst kynlífshnoðinu, að hún hlusti á allt og heyri allt og hendi okkur í eilífðarbál af eintómri umhyggju ef við sitjum ekki stillt og bíðum dauðans á þessum skitnu áttatíu árum sem hún skammtar okkur. Þetta hlýtur að teljast óvenjulegt tómstundargaman hjá gaur sem getur skapað heilan alheim?

"LoL...setjum á þau kynfæri sem er ýkt stuð að juða við önnur kynfæri, og kveikjum svo í þeim ef þau fatta ekki að fara til hempuklædds embættismanns og fá ríkisvottun á juðið fyrst...lololol. Hey, og látum embættismennina allavega fá hálfa milljón á mánuði af skattfé, k"

Þessu vilja prestar að þú trúir, en hafa á sama tíma þungar áhyggjur af ónákvæmum myndum í auglýsingum fyrir krem sem einhverjir vitleysingar halda að geti snúið við öldrun húðarinnar?

En batnandi fólki er best að lifa og í anda þessarar nýju sannleiksbyltingar útbjó ég nokkrar endurbættar Jesú myndir með viðeigandi viðvörunum sem Séra Guðrún getur tekið með sér í sunnudagaskólann svo ungar stúlkur, og drengir, verði ekki óraunverulegum eða fegruðum ímyndum að bráð.

Image Hosting by PictureTrail.com

Image Hosting by PictureTrail.com

Image Hosting by PictureTrail.com

26. okt. 2009 

Kommaborgarar


Image Hosting by PictureTrail.com
Hamborgarar - morðtól feðraveldisins

Sjaldan hef ég orðið vitni að annarri eins gleði og í dag þegar tilkynnt var að McDonalds hamborgarar yrðu ekki framar á boðstólnum á Íslandi. Það var engu líkara en að íslenskt boltalið hefði gert jafntefli í vináttulandsleik. Internetið orgaði af kæti og ljóst mátti hverjum manni vera að mikil illska hefur legið yfir landinu síðan Davíð sonur Odds grúfði sig yfir staðlaða hamborgaralufsu seint á síðustu öld, og tætti hana í sig af slíkri áfergju að svartur makkinn hristist tryllingslega dágóða stund á eftir. Sá hrokkni skrattakollur hefði eins getað steikt fjallkonuna á teini og sogið kjötið af beinum hennar, svo mjög hryllti þjóð hans við ónáttúrunni sem hún varð vitni að, og hefur lifað með síðan.

Svo mikill var léttirinn vegna skyndilegs brotthvarfs hamborgararisans að þjóðmálaþjarkurinn Egill Helgason bloggaði tvisvar um málið. Í fyrri færslunni lagði Egill til að örlög síðasta McDonalds borgarans yrðu þau sömu og hins fyrsta - að Davíð Oddsson fengi að slafra hann í sig með viðhöfn. Í seinni færslunni var Egill orðinn öruggur með meðbyrinn og gekk svo langt að kalla það "dásamlegt frelsi að hafa ekki lengur McDonalds á Íslandi."

Ég vissi að Davíð hefði gommað í sig fyrsta hammaranum...og ég get ekki enn útilokað að hann verði við áskorunum um að éta þann síðasta...en ég vissi ekki að Egill hefði verið neyddur til að éta alla hina! Það myndi allavega fara langleiðina með að útskýra kátínuna og léttinn. Og ýmislegt annað reyndar líka.

Í kommentum ver Egill svo Þórðargleði sína með vísun í hversu illa miðborg London sé haldin af keðjuvæðingu sem aftur ýti undir einsleitni, og virðist hann þess fullviss að Skeifan muni blómstra sem suðupottur þjóðlegrar menningar nú þegar McDonalds er á bak og burt. Án efa mun hamborgaramusterið "Metró" njóta góðs af þegar aðalmenningarviti landsins fer að gera komur sínar tíðar í Skeifuna í leit að borgara með sál.

Image Hosting by PictureTrail.com
Vefborgarinn Egill McSpegill

Þar sem Egill snobbar fyrir öllu sem franskt er, að undanskildum kartöflunum á McDonalds (sá fyrsti sem bendir mér á að þær séu ekki franskar í alvöru verður laminn), er ekki úr vegi að rifja aðeins upp reiðibylgju mikla sem gekk yfir nýlega þegar fréttist að opna ætti McDonalds útibú á Louvre safninu í París. Frönsk "menningarelíta" gekk þá af göflunum af bræði ásamt allskyns fólki um víða veröld sem á það helst sameiginlegt að hata McDonalds og að hafa aldrei stigið fæti inn í Louvre.

Það vill svo til að ég hef skolast með túristaflaumnum um gervalla ganga Louvre og endaði sú för einmitt á eina veitingastað safnsins, franskri kaffiteríu þar sem þjónustan var svo yfirgengilega ömurleg, og maturinn svo viðurstyggilega ógeðslegur, að ég myndi fyrr éta upp úr ruslinu á McDonalds en að stíga þar fæti inn aftur. Þar var mér gert að velja mér heitan mat úr hlaðborði og því næst látinn standa í biðröð við afgreiðslukassa í korter á meðan heiladauð frönsk stúlka taldi mynt úr lófa gesta á hraða snigilsins. Á meðan kólnaði maturinn gjörsamlega sem kom þó ekki að sök því hann var svo innilega fokking viðbjóðslegur á bragðið að maður óskaði þess næstum að Jóhanna Vigdís hefði staðið við pottana. Þegar ég loks lauk máltíðinni, kjökrandi, og skrönglaðist eftir sterkum kaffibolla til að drepa óbragðið, komst ég að því að ég þurfti að fara aftur í biðröðina til að kaupa Louvre gervimynt í kaffivélina fyrir alvöru myntina sem ég var með í hendinni. Af því það meikar fullkomið sens að flækja allt sem mögulega er hægt að flækja, enda túristar bara McDonalds elskandi ómenningarlegt hyski upp til hópa.

Ekki man ég eftir því að margir úr frönsku menningarelítunni hafi komið mér til varnar þar sem ég sat og kúgaðist á þjóðlegri franskri fiskisúpu sem bragðaðist eins og uppþvottarvatn andskotans. Enginn franskur menningarviti kom aðvífandi á hárréttu augnabliki, löðrungaði illa gefnu afgreiðslustúlkuna úr sæti sínu og afgreiddi mig áður en viðbjóðurinn minn kólnaði. Samt mæta þeir froðufellandi um leið og einhver athafnamaðurinn lætur sér detta í hug að fara í samkeppni við þeirra ástsæla eiturbras með því að bjóða ódýran, temmilega ætan mat og hraða afgreiðslu fyrir svanga gesti sem eru búnir að labba mörg hundruð kílómetra á marmaragólfum Louvre. Þvílík skömm fyrir Franska matarmenningu! Sacre bleu!!

McDonalds máltíðin sem ég fékk mér eftir að ég slapp af safninu var bragðbesta fokkjú merki sögunnar.

Ekki þarf heldur að leita langt yfir skammt til að finna óætan mat hér á hjartahreina Íslandi. Fyrir skömmu álpaðist ég til dæmis inn á veitingastaðinn "Red Chili" á Suðurlandsbraut þar sem hreinræktaðir Íslendingar færðu okkur örbylgjaðar quesadillur með gerviostasósu á milli í stað alvöru osts. Þessi óstaðlaði ófögnuður kostaði tvöfalt meira en Big Mac máltíð og þó kom engin ill samsteypa að tilurð hans.

En að öllu gamni slepptu þá þykir mér gleðibylgjan við brotthvarf McDonalds vægast sagt undarleg. Ekki það að ég hafi búist við gráti og gnístan tanna heldur, eða neins konar tilfinningaflóði yfir höfuð. Mér finnst einfaldlega sérkennilegt að fólk sem augljóslega borðar ekki McDonalds borgara (nema í mesta lagi í laumi á meðan það hýðir sig með íslenskum birkihríslum) skuli láta sig það svona miklu varða að nú verði þessi tiltekna hamborgarategund ekki lengur fáanleg á landinu. Hver er ávinningurinn? Sama fólk heldur væntanlega áfram að borða EKKI McDonalds eins og venjulega svo eini munurinn verður að þeir sem hafa fílað að borða McDonalds geta það ekki lengur. Ekki vegna þess að þá langi það ekki, heldur vegna þess að það er ekki lengur hagkvæmt að flytja inn matvöru til Íslands og endurselja á þolanlegu verði. Er það allt og sumt sem þarf til að kæta fólk? Skýra sönnun þess um að peningarnir þeirra séu einskis virði lengur?

Það væri kannski ráð að gera örstutt hlé á fagnaðarlátunum, renna lauflétt yfir innkaupastrimlana sína og athuga hversu stór hluti af matarinnkaupum heimilisins á uppruna í öðrum löndum? Spá svo aðeins í því hvaðan olían á landbúnaðarvélarnar okkar kemur? Vélarnar sjálfar jafnvel líka, dýrafóðrið, áburðurinn og umbúðirnar? Kommaborgarar vaxa ekki bara á trjánum.

Næst væri ekki úr vegi að horfa aðeins í kring um sig og spyrja sig spurningar sem liggur beint við?

"Hvernig lönd eru það sem eru svo lánsöm að hafa engan McDonalds stað?"

Það gleður mig að þið spurðuð. Ég gróf nefnilega upp lista yfir þau lönd sem hafa, eða hafa ekki, McDonalds staði.

Af stöðum sem hafa McDonalds staði má nefna Bandaríkin, Bretland, nærri öll Evrópulöndin, og flest önnur lönd heimsins þar sem helsti gjaldmiðillinn er ekki búfénaður og þar sem bleiknefjum er ekki sjálfkrafa fórnað til heiðurs skrattanum sjáist þeir á ferli.

Af löndum sem ekki hafa McDonalds staði má nefna Albaníu, Afghanistan, Nígeríu, Vatíkanið, Kiribati og Suðurskautslandið.

Semsagt...í löndum þar sem fólk detoxar með því að borða albínóa, selur dætur sínar fyrir geitur, tilbiður gamlan mann í kjól, eða þar sem mörgæsir eru einu tvífætlingarnir...þar þarf heldur enginn að þola nærveru McDonalds veitingahúsa.

Nú vitið þið allavega um nóg af frábærum McDonaldsfríum sumaleyfisstöðum!

20. sep. 2009 

Hjátrúarbragðafræði


Image Hosting by PictureTrail.com

Ég er orðinn þreyttur á að heyra fólk sem heldur að það sé nútímalegt og frjálslynt segja að almenn trúarbragðakennsla eigi að koma í stað kristinfræðikennslu. Það er ömurleg hugmynd. Næstum því jafn ömurleg og kenna kristinfræði til að byrja með.

Kristinfræði heitir reyndar "kristnfræði, siðfræði og trúarbragðafræði" núna svo að aðdáendum trúarbragðafræði virðist hafa orðið að ósk sinni að hluta án þess þó að taka eftir því miðað við hversu oft ég þarf að hlusta á einhvern segja mér að trúarbragðafræðsla væri þokkalega málið.

"Ég vil fræðslu um öll trúarbrögð svo að í staðinn fyrir að þurfa að læra um eitt úrelt og heimskulegt hjátrúarkerfi þurfi börnin mín að sóa æsku sinni í að læra um þau öll!! lol!"

Þetta þarf ég að hlusta á reglulega hvar sem ég kem. Það er ekki furða að ég sé reiður og svartsýnn að eðlisfari.

Margir eru að vísu búnir að átta sig á því nú til dags að kristinfræðikennsla í skólum er fornaldarsteypa og fánýti, sérstaklega í opinberu skólakerfi með miðstýrða námsskrá. Flestir eru samt ekki að fatta kjarna málsins eða þora ekki að fara fram á alvöru umbætur. Þeir viðurkenna að það sé tímaskekkja að leggja heilt fag undir utanbókarlærdóm upp úr biblíusögunum og þeir viðurkenna líka að illa dulið kristið trúboð eigi ekki heima í barnaskólum. En í staðinn fyrir að draga rökréttustu ákvörðunina í stöðunni og henda kristinfræðinni bara út um gluggann er gripið til ruglingslegrar málamiðlunar og heimtað að hið opinbera taki að sér að kynna allar heimsins ranghugmyndir fyrir ungviðinu á kerfusbundinn hátt.

Ég skal koma með villta hugmynd hérna. Hvernig væri að hætta alveg að eyða verðmætum tíma og skattpeningum í að kenna börnum gamlar flökkusögur og kenna þeim eitthvað praktískt í staðinn? Hvernig væri að hætta að gera trúarbrögðum hærra undir höfði en öðrum hugmyndum manna um heiminn?

Það er alveg nóg að renna í gegnum helstu óra forfeðra okkar í mannkynssögutímum og skoða hvaða áhrif þeir höfðu á söguna. Það þarf ekkert sér fag undir stök trúarbrögð né undir einhvern fjölmenningarlega umburðarlyndan hjátrúarkokteil. Það er andskotans nóg af mikilvægara efni sem er hægt að kenna krökkum. Til dæmis væri hægt að fræða þau um vísindaleg vinnubrögð, efahyggju og sjálfstæða hugsun svo verði ekki trúarbrögðum að bráð og endi sem kristnifræðikennarar eða eitthvað þaðan af verra.

Væl og málamiðlanir eru fyrir aumingja. Ef ég væri menntamálaráðherra þá myndi ég útrýma kristnifræði með einu karlmannlegu pennastriki án þess að eyða einni sekúndu í að hugsa mig um. Svo myndi ég bara fara úr að ofan og berja alla sem væru með eitthvað múður yfir því.

Ég yrði frábær menntamálaráðherra.

16. sep. 2009 

Forseti Íslands að ríða


Image Hosting by PictureTrail.com

Óla fannst gaman að ríða,
Óþekkum bykkjum og folum,
Hrossin því hent'onum víða,
Svo öxlin var gjarnan í molum.

Óheppnin elti svínið,
Það varð honum þó til lífs,
Að fallið tók af honum trýnið,
Ólíkt Christopher Reeves.

Frá Bessastöðum senn ríður,
Þjóðin komin með nóg,
Ég gleðst ef þá hans bíður,
Starf í ródeó.

15. sep. 2009 

Hryllingsmyndir, brennivín, skeinipappír og grátandi hippar.


Image Hosting by PictureTrail.com
Baldvin bræðurnir á góðri stundu

Jón Baldvin og Bryndís Schram eru landsmönnum af góðu kunnug. Bryndís fyrir að hnefa tuskuhrafn í afturendann í svarthvítum barnaþætti snemma á síðustu öld, og Jón Baldvin fyrir að tala furðulega.

Í dag sagði fréttamiðillinn Vísir.is frá fréttnæmri bíóferð þeirra skötuhjúa. Þau hjúin skelltu sér á skandínavísku hryllingsmyndina "Antichrist" og bjuggust eðlilega við því að njóta hugljúfrar kvöldstundar í glampa stóra tjaldsins. Hryllingsmyndin reyndist aftur á móti vera nokkuð hryllileg öllum að óvörum. Jón Baldvin rauk út í hléi og skildi vesalings Bryndísi eftir eina í myrkrinu, stjarfa af ófögnuði. Jón Baldvin tekur það sérstaklega fram í fréttinni að hann hafi ekki grautað á nærstadda eins og ónefndur kvikmyndagestur lét víst eftir sér. "Ég er lífsreyndur maður" sagði hann furðulegum rómi og virkar nokkuð rogginn þrátt fyrir að hafa verið nýbúinn að flýja undan kvikmynd (ég horfði á The shining þegar ég var sjö ára).

Bryndís kláraði myndina en var að eigin sögn í svo miklu andlegu og líkamlegu lamasessi eftir glápið að hún neyddist til að sturta í sig kynstrunum öllum af brennivíni til þess eins að jafna sig. Hvort hún grautaði af allri þessarri óheppilegu en nauðsynlegu drykkju fylgdi ekki sögunni. En það eitt að Bryndís skyldi bregða svona svakalega út af vananum eftir að horfa á þessa mynd er ekkert nema ögrun í mínum eyrum!

Nú þarf ég að horfa á þessa mynd til enda og sanna að ég sé bæði hugaðri en Jón Baldvin og betri á taugum en Bryndís. Ef mér tekst að horfa á myndina alla án þess að drekka frá mér ráð og rænu í kjölfarið þá er ég klárlega harðari en þau bæði til samans. Meira þarf ég ekki í lífinu.

Ég læt ykkur vita hvernig gengur. Nema þið lesið um það á Vísi.

~~~

Hitt stórmál dagsins er mál klósettrúllukastarans og hans loðnu vina. Á borgarstjórnarfundi í dag varð klósettrúllukastaranum svo heitt í hamsi að hann kastaði klósettrúllunni sinni í átt að borgarstjórn ofan af áhorfendapöllum. "Hafið þetta auðvaldskúkarnir ykkar!" kýs ég að ímynda mér að hann hafi skrækt um leið og varpaði rúllunni niður í borgarstjórnargryfjuna...."Ég skeini mér bara á kjörseðlum eða eitthvað!".

Að sjálfsögðu voru borgarfulltrúarnir aldrei í hættu enda handleggir klósettrúllukastarans vafalaust grútlinir og rýrir af tófúáti og teþambi. Nærstaddir lögreglumenn létu engu að síður snarlega til skarar skríða gegn þessum góðkunningjum sínum eins og þeim ber að gera þegar fólk hendir ótilgreindum hlutum í átt að stjórnmálamönnum. Rangeygðir rindlar eru þar ekki undanþegnir.

Loðnu vinir klósettrúllukastarans brugðust ekki væntingum og reyndu afar fyrirsjáanlega að hindra lögregluna í að leiða hann úr salnum til þess að verða ekki af sínum skerf af sætu lögregluofbeldinu. Minnugir allra skiptanna sem þeir hafa haft lögregluna undir í handalögmálum héngu loðnu vinirnir á klósettrúllukastaranum eins og einhvers konar beðja af athyglissjúkri óskhyggju.

Allt þar til lögreglan sannaði að þeir sem nenna að gera armbeygjur sigra í lífinu, og leysti úr flækjunni á nokkrum sekúndum. Armur laganna þjáist ekki af prótínskorti.

Image Hosting by PictureTrail.com
Leiftursnögg kennslustund í borgaralegri óhlýðni

Hvaða lexíu má svo læra af þessarri uppákomu?

Helst þá að maður á ekki að grenja yfir því sem er fyrirsjáanlegt heldur taka afleiðingunum eins og karlmaður. Sjáið íraska skókastarann. Hann er alvöru töffari og með prýðilegan kasthandlegg að auki. Þegar hann ákvað að henda skónum sínum í Bush bjóst hann helst við því að verða skotinn á staðnum og hann var tilbúinn að taka þeim afleiðingum. Hann kveinkar sér líka minna eftir 9 mánaða fangelsi og pyntingar en klósettrúllukastarinn og félagar gerðu rétt á meðan á handtökunni í dag stóð. Skókastarinn fær líka helling af peningum og kvenfólki gefins af því hann er svo ógeðslega kúl. Hvað ætli klósettrúllukastarinn fái margar konur gefins fyrir sína atlögu? Ég ætla að giska á enga. Í mesta lagi fær hann laust hi-five frá loðnu vinunum.

Hvernig héldu þeir félagarnir að þetta myndi enda? Fyrst kasta þeir drasli í átt að borgarstjórn, reyna svo að hindra lögregluna í að handtaka sig og góla þar næst eins og stungnir grísir þegar handleggjunum á þeim er komið haganlega fyrir efst á bakinu þar sem þeir eiga heima.

Sumir myndu freistast til að giska á að löngunin til að verða píslarvottur í fangi stælts lögreglumanns væri drifkrafturinn að baki svona hegðun...eins og þegar maður eyddi heilu dögunum í að stríða stelpunum í sjö ára bekk. En að sjálfsögðu er einungis um óeigingjarnt hugsjónastarf að ræða.

"En Hnakkus! Borgarstjórnin er vond og á skilið að fá skeinipappír í andlitið...eða í gólfið við hliðina á sér af því ég kasta eins og stelpa!"

Já já, það má vel vera. Fullt af fólki á skilið að fá alls kyns drasl í andlitið. En ef ég ákveð að útdeila slíku réttlæti þá ætla ég ekki að væla þegar löggan snýr upp á hendina á mér í kjölfarið og hendir mér upp í bíl. Það er það sem löggur gera. Þær fá meira að segja borgað fyrir það. Fullt af fólki myndi örugglega snúa upp á handlegginn á mér frítt ef það gæti svo það væri hálf bjánalegt að fara að erfa slíkt við lögguna ef ég tæki upp á því að vera með ólæti beint fyrir framan nefið á þeim.

7. sep. 2009 

Kastljós

Image Hosting by PictureTrail.com

2. sep. 2009 

Rantur dagsins

Image Hosting by PictureTrail.com

Núna er Alþingi búið að láta plata sig til að samþykkja Icesave nauðungasamninginn fyrir okkar hönd og þar með gera okkur lagalega ábyrg fyrir skuld einkabanka sem okkur bar ekki nokkur skylda til að hirða. Fyrirvararnir sem tókst með herkjum að troða inn eru vissulega milljón sinnum skárri en upprunalegi viðbjóðurinn sem hefði án nokkurs einasta vafa keyrt okkur lóðbeint í greiðsluþrot. En þeir eru samt sem áður bara fyrirvarar við auma uppgjöf.

Ef það verður einhver hagvöxtur næstu ár þá fer hann beint í vasa Breta og Hollendinga. Þegar ríkisstjórnin hækkar á okkur alla mögulega skatta á næstunni, getum við yljað okkur við það að góður slatti af peningunum okkar fer beint úr landi að óþörfu.

Icesave málið var aldrei flókið þó margir hafi gert sitt besta til að flækja það. Okkur var hótað öllu illu ef við samþykktum ekki að búa til ríkisábyrgð á einkaskuld þar sem engin ríkisábyrgð var til staðar. Við guggnuðum og gáfum eftir í stað þess að láta reyna á innantómar og fráleitar hótanir. Kúba norðursins? Er fólk eitthvað vangefið að falla fyrir svona rugli?

Image Hosting by PictureTrail.com
Árni Þór á Kúbu syðri. Augljóslega stórhneykslaður á ástandinu.

Margir hafa dregið Jón Sigurðsson inn í umræðurnar og velt því fyrir sér hvað honum myndi finnast. En hverjum er ekki sama? Ég hef allavega enga þolinmæði í Jón Sigurðsson. Ef ég ætti tímavél myndi ég frekar ná í Egil Skallagrímsson og renna yfir málið með honum. Hann myndi vera snöggur að kenna Alþingiog 20% þjóðarinnar að finna á sér hreðjarnar...rétt áður en hann sliti þær af.

Egill myndi ekki fá að taka upp úr töskunum áður en ég væri búinn að senda hann heim til Steingríms. Enginn hefur logið af jafn mikilli ákefð og Steingrímur.

Fyrir kosningar laug Steingrímur því að hann væri á móti því að ábyrgjast Icesave, daginn fyrir undirritun laug hann því að engar samningaviðræður væru í gangi, því næst laug hann því að það væri ekki hægt að sýna þingi eða þjóð samninginn, svo laug hann því að fyrirvarar jafngiltu höfnun samningsins og núna lýgur hann því að fyrirvararnir séu bara fín lending.

Ef hann væri með X-D nælu á barminum væri pottþétt búið að lemja hann til dauða með pottum og pönnum.

Fyrst eftir hrun fannst mér fólk aðeins vera að byrja að endurskoða liðasystemið en núna eru allir dottnir í sama gírinn og gamla fótboltapólitíkin er sterkari en nokkru sinni fyrr. Fólk virðist trúa því í einfeldni sinni að einhvern tíma í fyrndinni hafi verið skipt í „vonda og góða“ eins og í Star Wars. Og að sjálfsögðu eru allir í góða að eigin mati.

Hvað er gert, og hverju er logið skiptir ekki máli svo lengi sem það er gert í þágu rétta liðsins. Spuni, klíkuráðningar, bolabrögð, sjálfsskömmtun og útúrsnúningar eru í fínu lagi svo lengi sem Sjálfstæðisflokkurinn kemur hvergi nærri.

Ég bíð spenntur eftir deginum þegar allir aðrir en ég fatta að það skiptir ekki máli hvaða blöndu af siðblindingjum við kjósum til valda í núverandi kerfi. Ég bíð spenntur eftir því að fólk uppgötvi að það eru engir stjórnmálamenn í okkar liði. Það eru bara við á móti þeim.

Ég lýg því reyndar að ég bíði spenntur. Flestir munu aldrei fatta þetta.

Það besta við Icesave svikin er að nánast allir stuðningsmenn þeirra studdu þau í heilu lagi, alveg frá upphafi, löngu áður en byrjað var að tala um fyrirvara. Núna þykjast allir hafa viljað fyrirvara og þykjast ekki hafa haft áhuga á að samþykkja samningsdrullu Svavars og Steingríms í upprunalegri mynd. "Google afrit" eru til staðar ef einhver vill þræta.

En ég ætla ekki að ljúka þessum ranti án þess að minnast aðeins á ástkært sameiningartákn okkar (þú hélst örugglega að þú værir sloppinn Ólafur, liðleskjan þín!). Einhverjir létu sig dreyma um að hann færi allt í einu að taka upp á því að vera samkvæmur sjálfum sér...eða eitthvað, og að hann myndi hafna þessu Icesave frumvarpi til að gefa þjóðinni úrslitavald í eigin málum. Nú er ég temmilega svartsýnn einstaklingur svo það er kannski ekki að marka mig...en hvaða sataníska E-pillutrippi voru þeir á sem nenntu að keyra alla leið upp á Bessastaði til að afhenda Ólafi formlega beiðni um að dusta rykið af hreðjunum á sér?

Fyrir utan að vera augljóslega pólitískt hlutdrægur og tvöfaldari en rúlla af Bónus salernispappír, þá er Ólafur án vafa gagnslausasti jólasveinn sem nokkurn tíma hefur haldist á starfi, hvað þá starfi þjóðhöfðingja. Ef hann er ekki belgjandi í sig kampavíni í einkaþotum glæpamanna eða haldandi óskiljanlegar leiðindaræður um ekki neitt, þá er hann myljandi í sér beinin við að hrynja ofan af íslenskum smáhestum! Hvað í andskotanum er það?? Af hverju getum við ekki frekar fengið Hallbjörn Hjartarsson sem forseta? Þeir félagarnir meika kannski álíka lítið sens en Hallbjörn getur þó setið klofvega á pínulitlu hrossi án þess að verða sér til skammar.

Image Hosting by PictureTrail.com
Augnabliki áður en ógæfan dundi yfir

Ef einhver er með ranghugmyndir og heldur að Ólafur sé alvöru forseti, þá vil ég benda á Pútín fyrrverandi Rússlandsforseta til samanburðar. Hann er alvöru harðjaxl og væri flottur hér. Pútín er með svarta beltið í júdó, tekur ósvífna milljarðamæringa í bóndabeygju og þeysist um ber að ofan á fullvöxnum hestum án þess að enda í öndundarvél. Að vísu er hann helvítis fasisti og lét drepa stöku rannsóknarblaðamann hér og þar...en hann myndi falla vel í kramið á Íslandi samt sem áður. Íslenskir blaðamenn eru hvort eð er svo slappir að þeir væru aldrei í teljandi hættu. Allir myndu sigra!

Image Hosting by PictureTrail.com
Ólafur hver?

En við sitjum víst uppi með Ólaf í bili. Sem minnir mig á það...

Hver er munurinn á Ólafi Ragnari og Christopher Reeve? Þeir eru báðir lélegir hestamenn en annar er örlítið meiri grís! Búrumm tsssj.

19. ágú. 2009 

63 krónur

14. ágú. 2009 

Ósæmileg meðferð á líki

Í gærkvöldi gerði ég heiðarlega tilraun til að þröngva hálffullri bjórdós upp í afturenda líks með miður góðum árangri. Bjórinn var af gerðinni gylltur Viking sem mér þykir sérlega góður bjór þó hann sé orðinn allt of dýr í seinni tíð.

En þið viljið væntanlega frekar heyra um líkið en bjórinn.

Þær eru skrýtnar kringumstæðurnar sem maður finnur sig í á stundum. Bjórdósin tæki vafalítið undir það hefði hún á því tök. Þegar ég vaknaði í gærmorgun sá ég ekki fyrir að ég ætti ég eftir að standa í eldhúsinu organdi af bræði, með blóðuga og krumpaða bjórdós í höndunum alsetta kjöttægjum.

En svo langaði mig í kjúkling.

Ég lagði leið mína á alnetið í leit að skemmtilegri uppskrift og rakst á myndband af manni að matreiða bjórdósarkjúkling að hætti rauðhálsa. Uppskriftin er í stuttu máli svona:

1 heill kjúklingur
Hálf bjórdós
Krydd að eigin vali

Kryddið kjúklinginn

Þröngvið hálfri bjórdós upp í óæðri endann (á kjúklingnum)
Látið hann standa upp á endann á lokuðu grilli í 45-60 mínútur


Hljómar einfalt ekki satt? Ég held meira að segja að það þurfi talsverða útsjónarsemi til að klúðra þessarri einföldu og ósiðlegu athöfn. En sem betur fer fyrir ykkur er ég útsjónarsamur maður.

Allt fór vel af stað og gekk að óskum. Sérstaklega skylduþambið í upphafi. Hálfur bjór hvarf á mettíma og ég var tilbúinn að leggja hendur á hinn látna.

„KOMDU TIL PÁPA!“ hrópaði ég kátur og bjóst til að reka kalt álið á bólakaf í steindauðan málleysingjann. En ekkert gerðist.

„Djöfuls vesen...“ tautaði ég og ýtti fastar og fastar án þess að neitt gerðist. „Plúpp!“ sagði kjúklingurinn þegar hann skaust úr hendinni á mér og skautaði eftir borðinu, augljóslega harður á því að verja sóma sinn með öllum ráðum.

„Helvíti er þetta þröngt!“ Urraði ég og bölvaði smávöxnum íslenskum kjúklingum í sand og ösku. „Geta þeir ekki dúndrað í þetta sterum eins og í öðrum iðnvæddum löndum svo maður geti troðið almennilega í þetta!“

Nú dygðu engin vettlingatök. Ég stillti dósinni á borðið, togaði og teygði kjúklingsræfilinn til í gríðarstórum hrömmum mínum með tilheyrandi braki og brestum, og bauð honum góðfúslega til sætis.

„HNNUUUGH!!“ sagði ég og togaði vængina fast suður á bóginn svo lá við að þeir rifnuðu af. „Tylltu þér félagi!! GNNHGG!“.

„KRONNKHLLL“ gargaði bjórdósin um leið og hún lagðist saman og frussaði rándýrum bjór í allar áttir, Kveingrími Joð eflaust til ómældrar ánægju. „GAARHGGH“&/#%!“ gól ég og horfði á andstæðing minn liggja makindalega á bakinu með krumpaða og rifna áldós standandi lengst út úr öðrum endanum og gylltan bjórlæk vætlandi úr hinum.

Á þessum tímapunkti hefði venjulegur maður tekið upp símann og pantað pizzu. En ég er enginn venjulegur maður . Ég er maður sem hugsa í lausnum. Endalausnum.

Helvítis hænan skyldi á grillið.

Ég reif upp ísskápshurðina og rak strax augun í dós af Red Bull sem var talsvert grennri en hálfs líters bjórdósin og mun vænlegri til myrkraverka. Ég opnaði annan bjór, gommaði helmingnun í mig gegnum ótímabært sigurglottið, tæmdi Red Bull dósina í vaskinn og endurfyllti hana af bjór.

Þrátt fyrir fínlegan vöxt dósarinnar gekk enn brösulega að koma henni á sinn stað með góðu móti. Á þessum tímapunkti var mig mest farið að langa til að troða kjúklingnum upp í rassgatið á hressa fíflinu í YouTube myndbandinu fyrir að láta þetta virka auðvelt með kvikmyndagöldrum og hólkvíðum sterahænum.

En loks hófst það! Dósin juðaðist inn með heilmiklu brambölti og blautu brakhljóði. Ég stillti fuglinum upp á endann, geislandi af stolti og sté sigurdans. Þar sem ég dansaði fugladansinn í trylltri sigurvímu varð mér litið á kjúklinginn útundan mér.

Eitthvað var ekki eins og það átti að vera.

Ég fór að rifja upp gamlar líffræðilexíur og myndefni sem ég hef séð í gegnum tíðina af lifandi hænsnfuglum. Í minningunni sneru fæturnar á þeim í átt til jarðar en ekki í átt til himins. Sömuleiðis hefði ég getað svarið að vængirnir höfðu alltaf verið staðsettir ofan við lappirnar en ekki lafað niður á átt að jörðu. Minn kjúklingur virtist öðruvísi byggður þar sem hann stóð á „höndum“ og gerði grín að mér.

„FUUUUUUUUUUUUU!!!!1111“ hrópaði ég svo undir tók í fjöllunum. Ég hafði alveg óvart þvingað fuglsræfilinn til að „deep throata“ bannsetta bjórdósina!

Ég reif dósina út, sturtaði bjórnum aftur í bjórdósina sem hann kom úr, og renndi henni því næst án nokkurrar fyrirstöðu upp í fjósið á illfyglinu. Hinn endann varð ég að festa með grillpinnum svo dósin kæmi ekki hoppandi út um gauðrifinn hálsinn.

Skömmu síðar fékk hinn svívirti fugl útför að hætti víkinga þegar kviknaði í grillinu.

Ég ætti þokkalega að vera með matreiðsluþátt í sjónvarpinu.

12. ágú. 2009 

Stærstu mistökin

Stærstu mistökin í Icesave málinu voru gerð þegar Kveingrímur Joð laumaðist til að skrifa undir samkomulag sem haldið hafði verið rækilega leyndu fyrir þingi og þjóð. Mögulega mætti líka telja til samþykki meints forsætisráðherra fyrir téðri undirskrift...þar sem ekki var búið að þýða samninginn á þeim tímapunkti og hún því ófær um að lesa hann sjálf. En afleiðingin var undirritaður samingur sem enginn hafði fengið að sjá. Það verða að teljast stærstu mistök aldarinnar. Allt annað sem hefur farið úrskeiðis í Icesave ferlinu er tittlingaskítur miðað við þessi risavöxnu mistök. Og það er eiginlega fráleitt að kalla þetta mistök. Það kallast mistök þegar einhver rennur á bananahýði...eða kúkar í buxurnar á leiðinni heim úr skólanum í tíu ára bekk (já, ég þori að viðurkenna eigin mistök ólíkt sumum).


Að gera leynilegan samning um framtíð þjóðarinnar og undirrita hann áður en þjóð eða þing fær tækifæri til að kynna sér hann er ekkert annað en svik af verstu gerð. Skítleg drullusokkataktík til þess eins gerð að mála okkur út í horn áður en við höfðum tækifæri til að hafa áhrif á niðurstöðuna.


Að senda hálfvita eins og Svavar Gests til að semja fyrir okkar hönd var í raun miklu minna klúður en að stelast til að undirrita saminginn. Ef samningurinn hefði verið kynntur, ræddur og um hann greidd atkvæði ÁÐUR en Kveingrímur vottaði hann með ráðherraundirskrift, þá væri staðan önnur í dag. Þá hefði mín vegna mátt senda Stjána Stuð til að semja fyrir okkar hönd. Bara svo lengi sem við hefðum fengið að meta niðurstöðurnar FYRIR undirskrift. Þegar öllu er á botninn hvolft er ég ekkert svo frá því að Stjáni hefði komið heim með miklu betri samning eftir að hafa brætt hjörtu erlendu samninganefndanna með fríum pítsum og stanslausu stuði. Ég veit að ef ég þyrfti að sitja í loftlausu fundarherbergi og semja um eitthvað við leiðindadrumb eins og Svavar Gests, þá væri ég fljótt farinn að óska þess að ég væri í pítsupartíi með Stjána Stuð einhversstaðar langt langt í burtu.


Síðan myndi ég semja af Svavari aleiguna bara til að hefna mín.


En af hverju fór Kveingrímur svona að? Það lá ekkert á Icesave málinu í sjálfu sér og þessi flumbrugangur virkar ekki sérlega skynsamlegur. Svo sannarlega ekki út frá hagsmunum Íslendinga, og varla einu sinni út frá hans eigin persónulegu pólitísku hagsmunum sem að sjálfsögðu vega miklu þyngra.


Ástæðan er sú að hann vissi að samningurinn væri drasl og að hann yrði ekki einu sinni samþykktur af hans eigin þingflokki, hvað þá af þjóðinni. Í stað þess að líta á það sem merki um að kannski væri hann búinn að skíta í buxurnar og hringja grátandi í mömmu sína í vinnuna til að fá ráðleggingar um þrif, reif hann upp pennann og stakk okkur í bakið með honum.


Án Icesave undirskriftarinnar hefði Össuri ekki fundist jafn gaman að afhenda ESB umsókn Íslands á einhverjum tussu fundi sem var haldinn 27.júlí og að sjálfsögðu gengur órofið vanvitaglottið á Össuri fyrir öllu. Steingrímur veit að ef hann gerir ekki eins og samfylkingin segir honum, þá má hann ekki vera memm í ríkisstjórn lengur og það myndi þýða endilok vinstri stjórnarinnar langþráðu. Þá er nú skárra að gera bara eins og manni er sagt, jafnvel þó það hlaði skuldum þjófóttra stórkapítalistasvína á herðar skattborgara og brjóti öll fyrri loforð um Icesave, auk loforða um gegnsæi og ný vinnubrögð. Vinstri stjórn að nafninu til er greinilega betri en engin. Sérstaklega á meðan Kveingrímur fær að vera besti vinur aðal.


En nú er útlit fyrir að þetta plott hrynji allt með látum og enn ein vonlausa ríkisstjórnin líði undir lok. Þá verður spennandi að sjá hverjir fá að vera með Samfylkingunni í ríkisstjórn næst!


Og talandi um útlit...


Ég var að enda við að horfa á Kastljósviðtalið við Kveingrím frá því í síðustu viku og er búinn að reita hár mitt og klæði samfellt síðan. Bráðum verður vart hægt að þekkja okkur félagana í sundur.


Kveingrímur er ekki aðeins rúinn trausti, heldur lítur hann út eins og gömul rúin sauðkind þar sem hann starir fram fyrir sig með sljóum, eilítið útstæðum augum, jórtrandi sömu fúlu tuggurnar. Skögultennt rolla sem beitt hefur verið á flúormengaðan haga þannig að geiflurnar passa ekki alveg í munninn lengur. Þrjóskulega húkir hann í sjálfheldu á hárri sillu og neitar að koma niður.


En nú er nóg komið. Röfl um fyrirvara er tilgangslaust og aðeins til að tefja. Samingurinn er drasl og verður að falla. Allir eru búnir að gefast upp á að reyna að tala Steingrím niður af syllunni og bíða óþreyjufullir eftir skyttunni.



Image Hosting by PictureTrail.com

4. ágú. 2009 

Skýrsla seðlabankans um Icesave

Ég komst yfir frumritið! Dreifið þessu út um allt áður en þeir setja lögbann á mig!!!111

Image Hosting by PictureTrail.com

27. júl. 2009 

Takk fyrir samveruna kæru lesendur

Árin hafa verið ánægjuleg. Ég er ykkur öllum þakklátur fyrir lesturinn og vona að þið hafið það gott það sem eftir er. Nú skilja leiðir eins og verða vill. Allt hefur sinn enda og það er lítið við því að gera.

Ég man þegar ég byrjaði að skrifa á þessa síðu fyrir löngu síðan. Mig grunaði ekki þá að ég ætti eftir að ná til svo margra. Að ég ætti eftir að eignast svona marga gallharða áhangendur, fá send umslög í pósti með ýmist nærbuxum eða peningaseðlum. Nærbuxurnar voru flestar blúndum prýddar og ekki í minni stærð, en peningarnir komu að góðum notum. Verst með þynnkuna.

Ég var valinn besti bloggari í heimi á eftir sólstrandargæjanum Agli Helga. Að lenda undir honum var vafasamur heiður og ekki eitthvað sem ég er stoltur af.

Ég eignaðist marga góða pennavini, t.d. fyrrverandi varaformann Félags íslenskra þjóðernissinna. Ætli hann sé ennþá að leita að mér?

Meðlimi Live2cruize dreymdi um að keyra mig niður, barnalandsfraukur dreymdi um að festa mig niður, heimdellingar og ungir vinstri grænir vildu leggja mig niður.

En nú er þetta búið. Klukkan 23:15, eftir aðeins tæpa klukkustund mun jarðskjálfti tortíma okkur öllum. Hverjum hefði dottið í hug að Hnakkus hinn mikli, refsari veraldarvefsins og kyndilberi sannleikans, ætti eftir að kremjast undir nokkrum hæðum af steinsteypu og nokkrum ókunnugum nágrönnum eins og hver annar kakkalakki. Það liggur við að maður sakni Egils.

En ekki gráta mig. Þið munið þó ekki þurfa að lifa án mín og syrgja. Og ég hugga mig við það að StebbiFr lifir að öllum líkindum ekki til að skrifa um mig minningargrein.

Og þó. Hann er snöggur af brekkusnigli að vera.

1. júl. 2009 

Icesave - af spunaköllum og öðrum sprelligosum

Ég var á borgarafundinum á mánudag þar sem Icesave málið var rætt.

Ég er feginn að ég skellti mér í stað þess að stóla á umfjöllun fjölmiðla eins og ég hef oft áður gert. Á fundinum var Steingrími Joð sparkað um eins og loftlausri tuðru af andstæðingum Icesave en þegar ég kom heim voru einu fréttirnar af fundinum í formi fullyrðinga sem hann lét falla í ræðustól. Fullyrðingarnar höfðu allar verið rækilega skotnar í kaf með rökum og dátt hlegið að þeim flestum, en ekki þótti netmiðlum ástæða til að láta það fylgja sögunni.

Steingrímur má eiga eitt, og aðeins eitt. Hann mætti og reyndi að tala fyrir núverandi sannfæringu sinni. Þó veit ég ekki hvers virði sú eign hans er. Hann mætti klárlega aðeins vegna þess að hann heldur að gamli sannfæringarkrafturinn og Morfís eldmóðurinn dugi til að dáleiða þjóðina í að vera til friðs rétt á meðan hann bindur endahnútinn á framtíð hennar.

Ekki sást til Samfylkingarþingmanna sem hafa allir sem einn stutt Icesave svikin frá upphafi, enda liggur samúð þeirra fremur hjá breskum viðskiptavinum draslbanka en hjá skattborgurunum sem kusu þá. Samfylkingarþingmenn mærðu samninginn löngu áður en þeir sáu hann og andlegur leiðtogi þeirra, Jóhanna Sigurðardóttir, hefur ekki ennþá lesið hann...nema þá að hún hafi náð að stauta sig í gegnum hann eftir að hann var þýddur af útlensku í fyrradag.

Steingrímur tekur alla holskefluna sjálfviljugur í smettið af því hann heldur að hann sé búinn nægum persónutöfrum til að selja viðbjóðinn og kaupa sjálfum sér frið næstu sjö árin. Hann hélt að fólkið sem tók undir með honum öll árin sem hann gagnrýndi ólýðræðislegan yfirgang fyrri ríkisstjórna myndi styðja hann núna þegar hann lætur skoltana ganga í þveröfugum tilgangi.

Fyrst þegar Steingrímur tilkynnti um undirskrift Icesave samnings hélt hann að hann fengi þingmenn til að undirrita hann óséðan. Honum fannst það auk þess eðlilegar aðfarir. Því næst hélt hann að honum nægði að sýna samninginn til að allir féllu í stafi. Þegar það virkaði ekki heldur, hélt hann að þetta hlyti að smella ef hann sýndi fylgiskjölin líka. Flest þeirra allavega...þessi sem eru ekki viðkvæm.

En ekki er allt að virka eins og skyldi því eins og staðan er, eru 60% landsmanna á móti, og 19% fylgjandi. Í boltaleik væri sú staða kölluð rúst.

Margir vorkenna Steingrími þessa dagana. Tala um að hlutskipti hans sé ekki öfundsvert og að þrifin séu svo erfið. Mest barmar hann sér þó sjálfur undan þessu öllu...og undir öðrum kringumstæðum hefði ég mögulega fengist til að vorkenna honum smá. En fyrir Íslending er bara eitthvað öfugsnúið við að leyfa rauðhærðum manni að hneppa sig í þrældóm.

Steingrími er að sjálfsögðu ekki nokkur vorkun. Hann er nákvæmlega þar sem hann hefur verið að reyna að komast síðan ég var í barnaskóla. Með rauðbirkið rassgatið í dúnmjúkum ráðherrastól og megnið af atvinnulífi landsins í sinni kommúnísku krumlu. Icesave samningarnir áttu að tryggja honum frið til að halda sér þar, en sem betur fer virðist tvísýnt um það.

Þrifin koma ekki í hans hlut, heldur okkar. Það verðum við sem munum þurfa að strita næstu þrjátíu árin til að reyna að borga Icesave skuldirnar á meðan hann les yfir okkur úr stjórnarráðinu...eða sendir okkur kvislingakveðjur frá Lillehammer.

Getur svo einhver sagt mér hvað það er sem Jóhanna á að hafa gert svona merkilegt? Hvaða snjöllu hugmyndir hafa komið frá henni í gegnum tíðina? Hvaða þrekvirki hefur hún unnið? Hvað skilur hún? Hvað veit hún? Ég hlustaði á hálfa ræðu með henni í þinginu í dag og mér leiddist svo mónótónískt þusið í henni að ég grét. Og ég er ekki einu sinni með tárakirtla! Hún myndi ekki einu sinni ná að halda uppi stuðinu á elliheimili á eyjunni Lesbos!

Hvað í fjandanum er hún að gera í forsætisráðuneytinu skrifandi mig fyrir nauðungarsamningum sem hún hefur ekki einu sinni lesið sjálf?

Þegar Eygló Harðardóttir tók til máls á fundinum og benti á skjalfest dæmi þess að Jóhanna hefði ekki gripsvit á efnisatriðum undirritaðs samningsins æstist Steingrímur allur upp, sveiflaði fingrinum ótt og títt, og skammaði Eygló fyrir þau ódrengilegheit að "tala um manneskju sem ekki væri á staðnum til að verja sig".

Lýðræðisvitund Steingríms er semsagt svo skörp að hann umber ekki tal um orð og getu forsætisráðherra landsins nema hún sé í sama herbergi.

Fjölmiðlar fóru svo enn og aftur á kostum þegar Kastljósið klippti á afhjúpanir Eyglóar á þessu vítaverða getuleysi forsætisráðherrans til að vinda sér yfir í langa og áríðandi umfjöllun um falsaðar Ísfólks bækur.

Annað merkilegt sem kom fram á fundinum var að útreikningar ríkisstjórnarinnar um hvernig ætti að borga Icesave lánið voru ekki til þegar skrifað var undir. Pallborðsmeðlimur frá Indefence spurði þrálátlega hvar útreikningarnir væru og náði loks að kreista svar úr dauðyflislegum aðstoðarsveini Steingríms, Indriða H. Þorlákssyni. Indriði, sem lítur út eins og teikning eftir Brian Pilkington, muldraði í átt að fundargestum að útreikningarnir væru rétt á að detta í hús núna. Ástæðan? Jú, það tekur svo langan tíma að gera svona útreikninga. Á meðan gat hinn síkáti Svavar Gestsson hinsvegar ekki beðið með að klára samninganaviðræðurnar enda leiðinlegt að hafa svona drasl hangandi yfir sér eins og við öll þekkjum.

Um daginn varð heilmikið fjölmiðlafár vegna þess að dóttir Svavars, umhverfisráðherrann, datt á hausinn við hjólreiðar og fékk kúlu á hausinn. Hún getur huggað sig við það að vera ekki lengur það vitlausasta sem Svavar hefur áorkað á sinni ævi.

"Af spunanum skulið þér þekkja þá" sagði skáldið. Ok, ég var að skálda þetta núna. En þetta er dagsatt! Sá sem beitir spunanum hefur rangt fyrir sér.

Á fundinum komu öll sterk rök frá andstæðingum Icesave, en spuninn og útúrsnúningarnir úr búðum fylgismanna. Steingrímur eyddi mestum parti frummælandaræðu sinnar í heljarinnar sögulexíu þar sem hann þuldi löngu opinbera atburðarrás Icesave málsins í smáatriðum, alla leið frá undirritun EES - til dagsins í dag. Með þessu vildi hann freista þess að sannfæra okkur um skort okkar á valkostum í dag. Minnisblöð, símtöl og óheppileg ummæli forvera hans áttu að hafa bundið hendur þings og þjóðar sem værum við heiðursgestir í svallveislu í Byrginu.

Stóra holan í þessu annars langdregna og leiðinlega plani var að 99% af öllu sem hann þuldi uppi vissum við allt um fyrir kosningar. Og hann líka. Þó gerði hann sér að góðu að nota þá þessa sömu punkta til að þenja sig yfir vanköntum Icesave og illsku IMF og breta. Hvað breyttist í millitíðinni annað en að Steingrímur fékk völdin? Ekkert.

Ósvífnasti spuninn kom þó fram í lokin þegar Steingrímur hélt krepptum hnefa á lofti og hvatti okkur til að "berjast saman í stað þess að gefast upp!". Maginn í mér hefði losað sig við kvöldmatinn með látum hefði ég ekki verið löngu dauður að innan á þessum tímapunkti í ræðunni.

Persónulega vil ég frekar berjast við Steingrím núna en berjast við að borga skuldir glæpamanna það sem ég á eftir ólifað.

Mætum öll á Austurvöll á morgun kl 15:00!!

17. jún. 2009 

Af gungum og druslum

Image Hosting by PictureTrail.com

Sagði ég ekki? Þeir eru allir eins - tvítyngdar lyddur.

Svo talar fólk um lýðræði og að öll berum við ábyrgð á því sem þetta meinta lýðræðislega yfirvald tekur sér fyrir hendur? Hvernig er hægt að tala um lýðræði þegar enginn fær nokkurn tíma að vita neitt? Á hvaða grundvelli á almenningur að geta tekið upplýsta ákvörðun um það hver eigi að stjórna sér næstu fjögur árin þegar stjórnmálamenn ljúga einu fyrir kosningar en stíma svo í þveröfuga um leið og atkvæði hafa verið talin? Hvernig er hægt að ætlast til að almenningur viti eitt né neitt í sinn haus þegar sjálfir þingmennirnir fá ekki einu sinni upplýsingar um stóralvarleg mál sem þeir þó hika ekki við að kjósa um? Og hvernig fær sumt fólk það út að öll axarsköft ráðamanna og þeirra skósveina séu réttilega okkar sameiginlega ábyrgð? Sama hvað við kusum eða kusum ekki...sama hvernig við hegðuðum okkur. Unnendur þessa fjórflokkalýðræðis mega éta það sjálfir.

Þetta kerfi er eins og ofbeldisfull sambúð. Allir fullir af samviskubiti yfir einhverju sem þeir bera enga ábyrgð á.

Og já, ég er að tala um Icesave. Djöfull fer þetta Icesave mál brjálæðislega í taugarnar á mér. Stuðningsmenn stjórnvalda eru svo þyrstir í að sanna að Sjálfstæðisflokkurinn hafi skilið okkur eftir án nokkurra undankomumöguleika, að þeir eru tilbúnir að reyta upp hvert einasta hálmstrá til að afsaka stærstu mistökin af þeim öllum. Þörf fólks til að sanna fyrir sjálfu sér og öðrum að það hafi verið í réttu liði er svo sterk, að engin rök skipta máli og engar afleiðingar eru of hræðilegar. Ef þingið samþykkir Icesave, og Ísland sekkur í sára fátækt í kjölfarið, þá getur þetta fólk loks andað léttar og klappað sjálfu sér á kollinn fyrir að hafa kosið rétt. Það leggur meira að segja kannski saman í púkk fyrir einum bjór til að fagna almennilega!

Þetta er eins og að horfa upp á ofsatrúaða píslarvotta í þriðja heims ríkjum lemja sig til blóðs með birkihríslum til að öðlast viðurkenningu. Nema alls ekki eins fyndið.

Já já, Davíð var hrokafullur valdafíkill með horn og hala. Bjarni Ben er eins og hross í jakkafötum. Geir Haarde er álíka gagnlegur og skjaldbaka með stjarfklofa. Hannes Hólmsteinn er hlutdrægari og leiðinlegri en lögfræðingur á prósentum, Þorgerður Katrín er eins bergrisinn eftir kynskiptaaðgerð og Sigurður Kári vildi leyfa ykkur að kaupa bjór úti í búð.

En...get the fuck over it!

það er löngu tímabært að leggja frá sér fornleifafræðiáhöldin og fara að pæla aðeins í því sem er að gerast akkúrat NÚNA...sama hvaða liði ykkur finnst þið tilheyra. Handan við hornið er væntanleg samþykkt Alþingis á leynilegum nauðungarsamningi sem mun mjög líklega rústa þessu landi endanlega. Ef það gerist...þá getum við fyrst farið að tala um skort á valkostum. Og þið getið fokking gleymt því að ég nenni að blogga á kálfskinn fyrir ykkur.

"En Hnakkus! Veistu ekki hvað gerist ef við segjum nei? Við verðum útilokuð úr samfélagi þjóðanna...hvað sem það nú þýðir! Okkur verður hent út úr EES! Það vill enginn kaupa fisk af okkur! Við komumst ekki í ESB! Það koma drekar og borða okkur!! VÆÆÆÆÆÆÆL!"

Jafnvel þó þetta væri allt satt, sem það er ekki, hvað þá með það? Til að afarkostir virki þá þurfa þeir að hafa tvennt til brunns að bera:

1. Þeir þurfa að vera trúverðugir.
2. Þeir þurfa að vera hræðilegri en hinn valkosturinn.

Í fyrsta lagi...viðskipti. Verður okkur hent út úr EES? Örugglega ekki. Það eru bara getgátur um eitthvað sem alls ekki liggur á borðinu. Ef evrópuþjóðirnar ætla að henda okkur úr EES nema við skrifum undir, þá þarf það að vera skjalfest eins og annað í þessu máli. Það er ekki nóg að giska bara á að kannski hafi einhver sagt það einhvern tíma og veðja svo 700 milljörðum á það eins og mongólíti í spilavíti.

Hætta "allir" að kaupa fisk "af Íslendingum"? Auðvitað ekki. Best að útskýra þetta nánar fyrir þeim lesendum mínum sem eru með sérþarfir. Íslenska ríkið selur ekki fisk og erlendar ríkisstjórnir eru ekki helstu kaupendur fisks. Fyrirtæki kaupa fisk af öðrum fyrirtækjum af því þau græða pening á því. Veitingastaðir og verslanir um alla Evrópu hætta ekkert að kaupa dúndurgóðan fisk sem þeir hagnast sjálfir vel á að endurselja af því að Gordon Brown er í fýlu við Jóhönnu og Steingrím. Þannig virkar heimurinn ekki. Það eiga engir veitingahúsaeigendur eftir að segja..."AhA! Zeir skrifa ekki undir non?? Zá ég ekki kaupa meiri fisk af zessir ribbaldar!!". Það er öllum skítsama um þetta rugl nema einhverjum pólitíkusum. Til þess að stoppa sölu á afurðum frá Íslandi þyrfti viðskiptabann og það er enginn að fara að setja viðskiptabann á Ísland út af vandræðalegri deilu sem Bretar þora ekki einu sinni að láta reyna á fyrir dómsstólum.

ESB. Komumst við kannski ekki í það ef við neitum? Ok þá. ESB breytir varla neinu til eða frá ef við skuldum meira en við getum nokkurn tíma borgað. ESB hefur verið kynnt sem lækningin við öllum okkar vandamálum en það er helvíti hart ef við þurfum að skjóta okkur í hausinn til að komast til læknisins. Að skrifa undir Icesave samningana til að komast í ESB er dálítið eins og að skera af sér skrallið til að komast á deit með draumadísinni. Tilgangslaust í besta falli.

Verðum við "útilokuð úr samfélagi þjóðanna"?. Ég veit ekki einu sinni hvað það á að þýða og ég held að enginn annar viti það heldur. Helst skýt ég á að það þýði að Ólafi og Dorrit verði boðið í færri fínar veislur. Það er allavega meiri möguleiki á að ég lifi það af en lífstíðardóm í skuldafangelsi.

Auðvitað hefði verið best ef Geir og Ingibjörg hefðu tekið rétt á þessu frá upphafi. Mótmælt hryðjuverkalögunum, rekið breska sendiherrann heim í tjöru og fiðri, dregið bretana fyrir rétt...og svo framvegis. En þau gerðu það ekki og þá er ekkert annað hægt að gera en að taka bestu ákvarðanirnar í stöðunni. Að samþykkja Icesave undirskriftina hans Steingríms er ekki ein af þeim. Ef við hefðum enga valkosti þá þyrftu þessir böðlar ekki undirskrift frá okkur.

Ef þingið samþykkir þennan samning sem það fær ekki að sjá, á forsendum sem það fær ekki heldur að sjá, þá þarf að fjarlægja það með valdi og rifta samningnum. Þegar það er búið og gert skal ég persónulega taka upp símann í stjórnarráðinu og segja Gordon Brown að fokka sér.

27. maí 2009 

Spurt að leikslokum já!

Image Hosting by PictureTrail.com

Í fyrradag birtist mynd af Steinþóri Steingrímssyni í Fréttablaðinu í tilefni þess að hann er að gefa út spurningaspilið "Spurt að leikslokum".

Á myndinni virðist sem Steinþór sé ögn vangefinn en þar sem ég þekki örlítið til Steinþórs finnst mér ég knúinn til að taka upp hanskann fyrir hann.

Steinþór er ekki vangefinn svo vitað sé.

Spilið er aftur á móti vangefið gott! Þið getið nálgast það hér.

25. maí 2009 

Siðapostular leggja til atlögu


Image Hosting by PictureTrail.com
Árið 2009 er komið vel áleiðis en þó virðast ótrúlega margir ekki enn hafa fattað hvernig internetið virkar eða hversu mikið það hefur breytt heiminum. Enn finnst fólk sem gapir yfir því að ekki allir takmarki tjáningu sína á netinu við ranta á moggablogginu undir fullu nafni og kennitölu, eins og það sjálft. Enn finnst fólk sem nennir að hneykslast yfir því að allt litróf skoðana og allir mátar til að tjá þær þrífist á netinu. Það bíður spennt eftir handhægri patent lausn á vandamálinu.

Fréttaaukinn fjallaði í gærkvöldi um meinta ljóta siði á netinu. Þrátt fyrir að umfjöllunin hafi verið óhemjulega grunn og illa unnin tókst henni engu að síður að senda hroll niður mitt hrikalega bak. Kannski var það einmitt skilningslaus, barnaleg og frek nálgunin sem hafði þessi áhrif á mig? Eða kannski var það tilhugsunin um alla opinmynntu, tæknifötluðu, hneykslisfíklana heima í stofu, ávallt reiðubúna að fórna minni hagsmunum fyrir meiri? Tilbúna að deyja fyrir Lúkas. Tilbúna að framselja frelsi sitt, og mitt, í skiptum fyrir að vera ekki kallaðir hálfvitar á internetinu (sem þeir eru by the way....eins gott að koma því á framfæri á meðan það er ennþá löglegt).

Það sem stóð upp úr í Fréttaaukanum var gapandi vanþekking dagskrárgerðarmanna á öllu sem tengist internetinu og vangeta þeirra til lifa með fötlun sinni. Á internetinu kallast svona fólk 'helvítis núbbar'. 

Til að aðstoða Fréttaaukann við að kafa ofan í undirheima alvefsins var dröslað fram á skjáinn einhverjum námsbrautarstjóra úr Háskóla Íslands. Hver dó og gerði hann að konungi internetsins kom ekki fram, en sjálfur virtist hann ekki beygður af efa yfir titlinum.

Séníið kjökraði fyrst örlítið undan því hvað stjórnmálamönnum og öðrum sárnaði mikið að heyra ljóta hluti um sig á netinu, en lét svo hendur standa fram úr ermum, og byrjaði að sýna íbygginni Elínu Hirst allt það ljótasta sem honum hafði tekist að draga upp úr dýpinu.

Dæmin voru kynnt með drungalegu og alvarlegu "DÚNG!" hljóði...og komu svífandi á móti áhorfendum út úr myrkrinu. Greinilega hræðilegt stöff.

Fyrsta dæmið var af röflvefnum Málefnunum. Þar hafði einlínungurinn Vísir afgreitt kynjakvótataumræðu Sóleyjar Tómasdóttur sem "Femmukjaftæði". Einhver vitringurinn hafði svo gantast með að Steingrímur væri "svoddan kelling" að þetta hlyti að jafnast út. Ég hef tvennt um þetta að segja. Í fyrsta lagi, þá er Sóley Tómasdóttir á krónískum túr og alltaf með eitthvað femmukjaftæði. Í öðru lagi, þá er Steingrímur hálfgerð kelling. Svo ég skildi ekki alveg vandamálið.

Annað dæmið var tekið af Barnalandi. Þar sagði einhver móðirin frá því hvernig hún hafði komið gotinu fyrir í pössun, farið á djammið og að eigin sögn rekist á Ólaf F. Magnússon á Laugarveginum, í álíka ástandi og nítjándu aldar götumyndin allt um kring. Séníið velti upp þeim möguleika að kannski væru svona skrif undir nafnleysi  alls ekkert ALLTAF sönn! Og að kannski væru þetta bara kjaftasögur eins og þær sem hafa alltaf tíðkast allsstaðar og sem venjulegt fólk tekur með miklum fyrirvara á meðan smáborgarar smjatta og kjökra til skiptis. Ég hrósaði séníinu í huganum fyrir að sýna slíka skarpskyggni eftir aðeins korter á veraldarvefnum.

"Steraráðleggingar" voru næsti hryllingurinn sem séníið framreiddi. Hann sýndi okkur spjallborð þar sem vaxtaræktarmenn skiptust á ráðum um hvernig best og öruggast væri að nota stera - væntanlega þá í staðinn fyrir að sprauta þeim bara í andlitið á sér og sjá hvað gerist. Tilvist slíkrar umræðu á Íslenskri vefsíðu er mjög alvarlegur hlutur augljóslega. Því án hennar myndi enginn nota stera. Reyndar hef ég fyrir því áreiðanlegar heimildir að fyrir tíma internetsins hafi menn aldrei talað um stera sín á milli heldur bara sprautað þeim í sig þegjandi og hljóðalaust eins og alvöru karlmenn.

Umræða um hvernig mætti redda sér róandi lyfjum var líka dregin á flot. Elín Hirst sýndi mikla hæfileika í rannsóknarblaðamennsku þegar hún tók eftir því að umræðan hafði átt sér stað um miðja nótt. Á þessum tímapunkti var mig farið að vanta róandi lyf. Verst að þau sýndu aldrei adressuna.

Næst var dregin upp umræða um "kynferðislega misnotkun" á ótilgreindu spjallborði. Umræðustofnandi nokkur kvaðst sólginn í börn og bað um ráðleggingar við þeim kvilla. Þetta tækifæri notuðu séníið og Elín til að segja okkur hver er munurinn á "alvöru vef", og vef sem er ekki alvöru. Níðbjörninn á spjallborðinu átti semsagt að leita sér ráða á "alvöru vef". Í stað þess að leita sér ráða á hafsbotni eins og ég hefði t.d. ráðlagt honum. Alvöru vefir, samkvæmt skilgreiningu Fréttaaukans, eru allir vefir þar sem vottaðir sérfræðingar skrifa greinar og svara formlegum fyrirspurnum eftir dúk og disk. Öll bein og opin samskipti á netinu virðast hinsvegar vera þyrnir í augum tárvotra internetsérfræðinga.

Næst bauð séníið upp á heilmiklar fabúleringar um unglinga sem samkvæmt hans hógværa mati væru í hálfgerðri kynlífsánauð vegna áhrifa klámvæðingar. "Margir unglingar halda að klámmyndir séu einhvers konar kynlíf" sagði hann og virtist ekkert skilja hvernig slíkar ályktanir yrðu til við það eitt að horfa á nakið fólk juðast á kynfærum hvors annars. Hann bætti svo við af annáluðu innsæi sínu að "unglingsstrákar yrðu snarruglaðir í hausnum og að stelpurnar vissu ekki heldur hvað þær ættu að gera". Eins gott fyrir unglingsstelpurnar að séníið veit það. Vonandi horfa þær allar á Fréttaaukann!

Fyrirspurn um "Klámfíkn" maka á Barnalandi hafði farið út í vitleysu...og slapp ekki undan vökulum augum. "Þessi kona hefði frekar þurft einhvers konar vinkonuspjall" upplýsti séníið okkur um, svo enn og aftur mátti lesa á milli línanna að best væri að loka á möguleika fólks til að taka slæmar ákvarðanir á netinu. 

Rauði þráðurinn í umfjölluninni var að sjálfsögðu nafnleysi eins og kom rækilega fram undir lokin þegar dómsmálaráðherra var spurður út í álit sitt á nafnleysi á netinu. Smáborgarar, pempíur og púrítanar hata þá sem ekki flagga nafni, kennitölu og tvennum skilríkjum í hvert sinn sem þeir opna munninn. Þeir fyllast óöryggistilfinningu að geta ekki samstundis rakið ættir viðmælenda aftur til landnáms. Það einkennilega við þetta er að engir virðast hata nafnlausa tjáningu meira en þeir sem mest mæra fulltrúalýðræðið með sínum rækilega nafnlausu kosningum. Hver er munurinn?

Nafnleysi er það besta sem hefur komið fyrir umræðu á Íslandi. Íslendingar eru smáþorparar í eðli sínu og hafa alltaf verið meira uppteknir af persónu þess sem talar en því sem hann talar um. Hver segir hvað og af hverju hann er að segja það. Með möguleikanum á nafnlausri umræðu hefur opnast fyrir flóðgáttir allskyns skoðana sem áður heyrðust ekki nema í tveggja manna tali og hefðu aldrei ratað í lesendabréf í gömlu flokksblöðunum. Það er gott. Hvort skoðanirnar sjálfar eru góðar eða slæmar skiptir engu máli. Það metur hver og einn fyrir sig, á sínum forsendum. Rusl á það til að dæma sig sjálft án aðstoðar sérfræðinga. Og vitlaust fólk sem verður sér að voða á internetinu er aðeins sjálfkjörinn fórnarkostnaður óheftrar umræðu. Það verður að fá að þjást áfram. Sér til lærdóms - okkur til skemmtunnar. 

Hvern vill fólk svo frekar þegar upp er staðið? He-man eða Prins Adam? IronMaster eða Guðmund Jónsson?

Fyrir ári hefði þessi þáttur aðeins verið létt spaug. En andrúmsloftið í dag er þannig að maður getur því miður ekki hlegið að svona aulahætti lengur. Fólk er reitt og í stuði fyrir að hlutirnir "séu teknir föstum tökum". Fjárglæframenn skemmdu Ísland á meðan stjórnmálamenn héldu um þá lofræður og föttuðu ekki neitt. Og hvað er þá til ráða annað en að tífalda traust sitt á getu stjórnmálamannanna til að stýra tilveru okkar í réttan farveg.

Forræðishyggjan er ekki lengur úti í horni að láta hlæja að sér. Hún ræður, og hún er fúl. Hún vill ráða því hvað við borðum og hvað við drekkum, hvað við segjum, og hvar við segjum það. Núverandi stjórnvöldum leiðist því miður ekkert sérlega mikið að hugsa fyrir okkur og eins og andrúmsloftið er í dag, eru þau ansi líkleg til að 'sörfa' á þeirri undiröldu heimsku og forpokunar sem glitti í í þessum annars afspyrnu lélega þætti. 

Netlöggan nálgast.

17. maí 2009 

Sorrí stelpur

2. maí 2009 

Undarleg afsökunarbeiðni biskups

Image Hosting by PictureTrail.com

Biskup Íslands fékk vafalaust fleiri en mig til að klóra sér í kollinum þegar hann í ræðu bað konur og börn afsökunar á kynferðisofbeldi af hálfu starfsmanna kirkjunnar, án þess að skýra mál sitt neitt frekar.

Eðlilega sperrtu margir eyrun enda ekki á hverjum degi sem opinber stofnun kýs að biðjast opinberlega afsökunar á ótilgreindum kynferðisafbrotum. Aðspurður hvort hann sé að tala um einhver tiltekin brot og hvort kirkjan sé að viðurkenna sök í einhverjum kynferðisafbrotamálum dregur biskupinn í land og segist bara vera að tala almennt af því það séu örugglega einvherjir sárir einhversstaðar.

Þetta er svo bara tekið gott og gilt. Málið dautt.

Ætli það sé þá ekki við hæfi að ég noti þetta tækifæri og biðji þjóðina afsökunar á særðum tilfinningum ótilgreindra moggabloggara að norðan. Ekki út af neinu sérstöku heldur af því það er örugglega einhverjir sárir einhvers staðar.

Af hverju, má ég spyrja, er ekki gengið harðar á eftir þessum krípí hálf-játningum Biskups? Ef einhver stígur fram og biðst afsökunar á nauðgunum og djöfuldómi upp úr þurru þá hlýtur að teljast líklegt að viðkomandi viti eitthvað sem hann þarf að deila með þar til gerðum yfirvöldum. Þegar ég var lítill og hafði ekki enn lært að ljúga almennilega, þá var það iðullega mitt fyrsta verk eftir að ég mölbraut eitthvað, að hlaupa til mömmu og tilkynna henni að ég hefði ekki gert það...svona ef hún skyldi finna eitthvað brotið einhversstaðar.

Image Hosting by PictureTrail.com

Af hverju er ekki búið að boða biskupinn í yfirheyrslu hjá lögreglu? Af hverju er dómsmálaráðherra ekki búinn að krefja hann um svör og af hverju eru Barnalandskonur ekki enn farnar að metast um það hverri langar mest að hengja hann upp á tánum eins og venjan er með menn sem hafa sannarlega ástæðu til að biðja konur og börn afsökunar á kynferðisbrotum? Hvar er Lúkas??

Ég velti því fyrir mér hvort þessi undarlega afsökunarbeiðni hefði vakið meiri athygli ef hún hefði komið frá forsvarsmanni einhverrar annarrar ríkisstofnunar en kirkjunnar? Ætli það hefði ekki kallað á rannsókn ef forstjóri Landsvirkjunar hefði stigið fram og beðið fórnarlömb kynferðisbrota afsökunar fyrir hönd starfsmanna Landsvirkjunar? Ætli það myndi ekki framkalla undrun ef ríkisskattstjóri skrifaði grein í Moggann til að biðjast forláts á því hversu duglegir starfsmenn sínir séu að nauðga landsmönnum....ok ekki gott dæmi kannski, en þið skiljið hvert ég er að fara.

Stafar þessi skortur á eftirfylgni og undrun af því að undir niðri reikna allir með því að prestar séu oftar en ekki spólgraðir pervertar sem fela standarann með því að ganga í kjól? Eru allir orðnir vanir tilhugsuninni um kynbrenglaða klerkinn? Finnst fólki kannski bara gott hjá biskupnum að biðjast fyrirgefningar af því að prestar hljóti hvort eð er að vera étandi sig sadda af Viagra í fermingafræðslunni?

Biskupi fannst ekki taka því að útskýra mál sitt frekar því hann telur svona mál ekki vera gerð upp "með þeim hefðbundnu verkfærum sem venjulegast er...eehh...ihhh...á vettvangi dómstóla"

Eins og sumir vita rekur kirkjan "Fagráð um meðferð kynferðisafbrotamála". Slík er fagmennska kirkjunnar manna þegar kemur að kynferðisafbrotum. Fagráðið meðhöndlar kynferðisafbrotamál sem koma upp, áður en þau eru hugsanlega send til lögreglu. Alveg örugglega ekki í neinum annarlegum tilgangi, og örugglega ekki á neinn þann hátt að biðjast þurfi afsökunar. Kannski einhver ætti að biðja um að fá að gægjast í skjalageymslur ráðsins?

Biskup virðist telja að miklu betra sé að gera upp þessi ótilgreindu mál í einrúmi með "iðrun" og "fyrirgefningu". Einu verkfærunum sem kirkjan hefur upp á að bjóða að hans sögn.

Ég er kannski gamaldags en mér finnst alltaf best að nauðganir séu gerðar upp með vatni og brauði inni í litlu læstu herbergi. Huglægt þvaður eins og iðrun og fyrirgefningu má svo allt eins iðka þar eftir smekk.

25. apr. 2009 

Glæpalíf

Image Hosting by PictureTrail.com

Kreppan dýpkar og erlendar glæpaklíkur virðast byrjaðar að festa rætur á Íslandi. Kallinn sem gerði Löggulíf flassaði klíkumerki framan í ljósmyndara á kjörstað í dag og uppskar aðdáunarfullt augnaráð áhrifagjarnar konu með blýant, sem sat álengdar og fylgdist með ógnandi klíkuhegðun kappans.

Image Hosting by PictureTrail.com

Samkvæmt erlendum leiðarvísi um klíkumerki virðist vera um merki "BK (Blood Killa)" klíkunnar að ræða, en hún hefur hingað til ekki verið umsvifamikil í íslenskum undirheimum.

Að ganga um grjótaþorpið að næturlagi með rauðan klút á kollinum hefur líklega aldrei verið hættulegra!

 

Að kjósa sér nafn við hæfi

Í tilefni þess að ég varði kosningadeginum í að spila tölvuleiki á sparinærbuxunum datt mér í hug að deila með ykkur skemmtilegri sögu af tölvuleikjaævintýrum mínum.

Einu sinni spilaði ég tölvuleik sem heitir Knights of the old republic. Í honum brá ég mér í hlutverk Jedi riddara sem flengdist um alheiminn og lenti í ýmsum ævintýrum. Svo fór að ég spilaði þennan leik tvisvar í gegn eftir að ég uppgötvaði hvað það skipti miklu máli að velja sér rétt nafn.

Í fyrstu umferð skýrði ég kallinn minn eitthvað sem mér fannst töff án þess að pæla mikið í því, en veitti því fljótt athygli að í hvert sinn sem ég bryddaði upp á samræðum við geimverurnar sem á vegi mínum urðu, fékk ég gjarnan þann möguleika að kynna kallinn minn  með nafni.

Oftast með eftirfarandi sniði..."Hi, I'm <>, blabla bla"

Möguleikarnir fyrir gott sprell voru klárlega miklir svo ég drífði mig að byrja upp á nýtt um leið og ég var búinn að klára leikinn í fyrsta skiptið.

Ég braut heilann dágóða stund um hvaða nafn myndi framkalla mesta flissið og ákvað svo loks að kallinn minn skyldi heita "Gonna molest you".

Meira að segja Kolbrún Halldórsdóttir gæti ekki annað en séð spaugilegu hliðina á Jedi riddara sem þvælist um geiminn og tilkynnir iðullega viðmælendum sínum með kæruleysislegu þjósti að hann hyggist misnota þá kynferðislega. 

Djarfar yfirlýsingar Jedi riddarans knáa kættu mig að minnsta kosti gífurlega og þær áttu það til að varpa nýjum og ferskum blæ á samskipti hans við aðra eins og sjá má.









23. apr. 2009 

Þráu augun þín

Image Hosting by PictureTrail.com

Sigmundur Davíð hræðir mig. Í hvert skipti sem hann birtist á sjónvarpsskjánum, hallar höfðinu eilítið fram og sendir þetta alvitra, stingandi glott inn í stofu til mín langar mig mest að fela mig undir sófa. Og ég myndi örugglega gera það ef ég byggist ekki hálfpartinn við því að hann byði mín þar, þolinmóður og glottandi.

Þetta glott er lamandi. Glott þess sem veit allt sem þú veist ekki. Glott þess sem veit örlög þín. Glott sem virðist segja..."Ég einn veit hvað er í glasinu þínu, væni". Sannkallað Rohypnol glott.

Í seinni tíð er ég orðinn nokkuð viss um að Sigmundur Davíð búi undir rúminu mínu.

Á hverju kvöldi þegar ég fer að sofa finn ég hvernig steinrunnar glyrnurnar bora gat í gormadýnuna undir mér. Ég er hræddur við að fara fram úr til að pissa á nóttunni. Held frekar í mér. Ligg kjökrandi í spreng uns birtir.

Vatnsglasið á náttborðinu snerti ég ekki!

Ég óttast framtíðina. Ef Sigmundur sölsar undir sig völdin eftir kosningar eru dagar okkar taldir. Gvendarbrunnar munu krauma af Rohypnoli og öll munum við óska þess að vakna aldrei aftur.

12. apr. 2009 

Jesús Rís

Image Hosting by PictureTrail.com

Image Hosting by PictureTrail.com

11. apr. 2009 

Hnakkus skilar auðu

Image Hosting by PictureTrail.com

Fólki finnst gaman að sveiflast. Ýmist til vinstri eða hægri. Í hvora áttina fólk sveiflast hverju sinni fer allt eftir því hvaða fífl klúðraði málunum seinast. Þegar vinstri menn skella á verðtryggingu svo allir missa húsin sín sveiflast fólk til hægri. Þegar hægri menn leyfa bankastjórum að rústa landinu sveiflast fólk aftur til vinstri.

Fólki virðist ómögulegt að hata einn hóp af atvinnustjórnmálamönnum nema þá að elska annan að minnsta kosti jafn mikið á móti. Fólk þreytist ekki á að skoppa milli sjálfskipaðra valkosta í leit að lausnum. Ef einn flokkur stenst ekki væntingar, þá hlýtur lausnin að liggja hjá þeim næsta. Ef hægri pakkinn virkar ekki þá hlýtur vinstri pakkinn að hafa svörin. Og ef ekki, þá má alltaf prófa hægri pakkann aftur eftir nokkur ár!

Þetta kerfi minnir mig alltaf á spurninguna úr sjö ára bekk,"Hvort myndirðu borða kúk eða drekka piss ef þú YRÐIR að velja". Allir sem hafa snefil af sjálfsvirðingu svara þeirri spurningu með vandlætingarfullum löðrungi í hvert skipti.

Sannleikurinn er auðvitað sá að enginn af þessum smjaðrandi, meðalgreindu, tækifærissinnum á skilið eitt einasta atkvæði frá neinum. Réttast væri að þeir stæðu einmana uppi á kassa einhversstaðar, í ljótu ímyndafræðilega völdu jakkafötunum og drögtunum sínum, og gögguðu upp í vindinn þar sem enginn þyrfti að heyra í þeim. En því miður hefur sú hugmynd verið rækilega markaðssett að það sé í alvörunni mikilvægt að mæta í kjörklefa á fjögurra ára fresti og velja einn af fjórum fyrirfram samsettum hópum til að ljúga að sér næstu árin. Þessvegna sitja allir límdir við kassann þegar frambjóðendum er raðað upp til að sýna fimi sína í undanbrögðum. Og þessvegna mæta allir á kjördag og kjósa sinn uppáhalds valdasjúkling. Eins og það skipti einhverju máli.

Flokkapólitíkin er eins og amerískt wrestling og kjósendur eru eins og tólf ára strákurinn úti í sal sem trúir ennþá að þetta sé ekta. Atvinnupólitíkusarnir eru alltaf rosalega ósammála þeim sem eru í hinum flokknum en eiga samt mikið meira sameiginlegt hvor með öðrum en öllum hinum sem eru ekki inni í hringnum með þeim. Alveg sama hversu harkalega þeir rífast, þá eru sameiginlegu hagsmunirnir öllum deilumálum yfirsterkari. Því hressilegri sem rifrildin eru, þeim mun meiri áhorf fá þeir. Sameiginlegir hagsmunirnir eru að við höldum áfram að veita þeim athygli, trúa á kerfið eins og það er, og kjósa einhverja af þeim á fjögurra ára fresti til að vera aðal. Auðvitað vilja þeir allir fá fleiri atkvæði en hinir en það er samt aukaatriði. Aðalatriðið er að halda leikritinu gangandi. Það er hvort eð er lítið mál að fá vel launað og rólegt innidjobb út kjörtímabilið ef menn komst ekki að í eitt og eitt skipti.

Sjálfur sveifla ég mér ekki á eftir stjórnmálamönnum lengur. Í mesta lagi væri ég til í að sveifla fætinum af afli í punginn á þeim (eða þar sem pungurinn væri staðsettur ef ekki væri fyrir fléttulista). Ég held ekki með neinum og get verið sammála hverjum sem mér sýnist svo lengi sem hann hefur rétt fyrir sér eins og ég. Svo get ég verið heima á nærbuxunum að leika mér í tölvuleik á meðan aðrir herða bindi um háls og skunda á kjörstað til að velja skásta lygarann.

Nú um stundir halda rosalega margir að Jóhanna Sigurðardóttir sé hæfur leiðtogi af því að Geir var vanhæfur luri. Ég vil endilega færa ykkur smá fréttir. Jóhanna er vanhæf líka. Kannski ekki endilega af nákvæmlega sömu ástæðum og Geir, en vanhæf engu að síður. Hún er fælin og óákveðin og virðist ekki skilja margt ofan í kjölinn miðað við fátæklegu frasana sem koma frá henni þá sjaldan sem hún hefur tíma til að taka sér pásu frá því að gera ekki neitt og tjá sig. Hún er heldur ekki með jafn mikið bein í nefinu og hún heldur og var næstum farin að skæla um daginn þegar einhver barnungur fréttamaður spurði hana um eldgamlan ólöglegan brottrektsur á einhverju pólitísku smáseiði sem öllum var skítsama um. Vinstra fólk er hungrað í leiðtoga en Jóhanna er álíka mikill leiðtogi og læmingi með kvíðaröskun. Margir segja svo að ekkert af þessu skipti máli vegna þess að "hún sé með hjartað á réttum stað" hvað sem það nú þýðir. Aðallega sýnist mér hún vera með hjartað í buxunum.

Svo hljómar hún eins og gufuketill. Gufuketill sem getur blásið samfleytt í tíu tíma. Ég ætla að setja litla mynd af Jóhönnu á Mute takkan á fjarstýringunni minni.

Steingrímur Joð er svo önnur fígúra sem margir eiga enn eftir að sjá í gegn um. Hann myndi örugglega komast á pall í Morfís ef hann væri ekki eldgamall, en hann hefur aldrei gert nokkurn skapaðan hlut af viti sem neinn getur bent á. Og það þrátt fyrir krónískan gorgeirinn. Lofaði stórkostlegri lendingu í Icesave málinu en dró svo allt í land án þess að nokkur nennti að ganga á eftir honum með það. Vildi reka IMF úr landi nokkrum dögum áður en hann varð óvænt fjármálaráðherra en hætti allt í einu að vilja rugga bátnum. Skar hvali í tætlur áður en það datt úr tísku en býsnast nú yfir hvalveiðum af hliðarlínunni án þess þó að gera neitt í málinu. Lét hvína í sér yfir eftirlaunalögunum og fagnaði afnámi þeirra, en lét sér ekki leiðast að þiggja fimmtán miljónirnar sem hann græddi aukalega sem formaður stjórnmálaflokks vegna sömu laga. Barðist gegn bjórnum á þeim forsendum að bjórinn myndi steypa æskunni til glötunar en splæsti svo bjór á Hnakkus á barnum fyrir nokkrum árum, skeytingalaus um mögulegar afleiðingar örlætis síns. Ég kýs þig aldrei aftur Dengsi, en takk fyrir bjórinn samt! Hann drap mig ekki í þetta skiptið.

Össur Skarphéðinsson er ráðgáta. Ég skil aldrei af hverju hann fær að vera með. Ég gæti skrifað um hann bók en ég held að hann sé með auka litning og það er ljótt að gera grín að fólki með auka litning.

Image Hosting by PictureTrail.com
Öþþuð blóm jáááá!!

Dagur B. Eggertsson og Árni Páll eru innihaldslausari en bloggið hennar Ásdísar Ránar. Frasafrussandi smjörkúkar sem myndu draga niður meðalgreindina á árshátíð FM 95.7. Árni er svo tanaður að Yaphet Kotto lítur út eins og Jóhanna Guðrún við hliðina á honum og Dagur  er svo kynferðislega krullaður að hann lætur Rod Stewart líta út eins og Ómar Ragnarsson. Ef tanið hans Árna og greiðslan hans Dags myndu fara í slag þá yrðu það endalok mannkyns. Báðir eru með útpældari handahreyfingar en kung fú meistari. Og eru álíka gagnslausir.

Image Hosting by PictureTrail.com
Árni Báll Eggertsson, hið mannlega svarthol

Kolbrún Halldórs veit hvað öllum er fyrir bestu. Kolbrún vill banna mér að boxa af því einhver 14 ára ræfill af suðurnesjum sem æfir box lamdi skólafélaga sinn í skólanum. Þegar ég var í gagnfræðiskóla voru alvarlegar líkamsárásir daglegt brauð þrátt fyrir boxbann og ég man ekki eftir að Kolbrún hafi oft mætt til að draga bólugrafna tíunda bekkjar slánana ofan af mér. Ég myndi boxa tólf lotur við Tyson með báðar hendur bundnar fyrir aftan bak og kjúklingafitu á eyrunum áður en ég kysi Kolbrúnu á þing.

Jón Bjarnason er ævaforn tuðandi bóndatarður sem predikar það að "liðið fyrir sunnan" beri sameiginlega ábyrgð á gjörðum nokkurra tuga bankamanna. Tákngervingur óréttláts kjördæmakerfis sem gæti ekki unnið húsfélagskosningu nema hugsanlega ef hann sæti einn að íbúalistanum.

Ef ég á eftir að drulla yfir einhvern sem heldur að hann skipti máli, endilega látið mig vita. Og munið að vera heima á nærbuxunum á kjördag eins og ég.


15. mar. 2009 

Patak's er úr Pacas!


Image Hosting by PictureTrail.com